افزایش الزامات سوخت زیستی میتواند رقابت برای محصولات ذرت، برنج، شکر و روغنهای گیاهی را تا سال ۲۰۳۰ تشدید کند و احتمالاً قیمتهای کالاهای کشاورزی را افزایش دهد. این موضوع در گزارشی که به تازگی منتشر شده، مورد بررسی قرار گرفته است.
افزایش تقاضا برای زمینهای کشاورزی
گزارش منتشر شده از سوی سازمانهای چاتام هاوس و شورای مدیریت جنگلها (Forest Stewardship Council) نشان میدهد که افزایش اهداف سوخت زیستی میتواند نیاز به ۳۶ میلیون هکتار زمین کشاورزی اضافی در سطح جهانی تا سال ۲۰۳۰ ایجاد کند. این مساحت تقریباً به اندازه کشور آلمان است. بر اساس این گزارش، این تخمین به فشار اضافی بر زمینهای کشاورزی ناشی از الزامات و اهداف اعلام شده اشاره دارد و به معنای پیشبینی پاکسازی ۳۶ میلیون هکتار از جنگلها نیست.
بیشتر بخوانید: نوسانات قیمت سوخت در صنعت حمل و نقل دریایی به دلیل اختلالات تنگه هرمز
در سال ۲۰۲۳، حدود ۳۲ میلیون هکتار برای تولید مواد اولیه سوخت زیستی استفاده شده است و پیشبینی میشد که تقاضای موجود نیاز به ۲۰ میلیون هکتار زمین اضافی تا سال ۲۰۳۰ داشته باشد. با این حال، افزایش اخیر در اهداف دولتها میتواند مجموع مساحت زمین مورد نیاز را به حدود ۶۸ میلیون هکتار برساند.
رقابت در بازار ذرت و روغنهای گیاهی
بازارهای ذرت یکی از بیشتر در معرض خطرات ناشی از گسترش سریع سوخت زیستی قرار دارند، به دلیل مقیاس تقاضای موجود برای اتانول. تقریباً ۴۰ درصد از تقاضای ذرت ایالات متحده از تولید اتانول تأمین میشود. اهداف جدید فدرال میتواند نیازهای کلی سوخت زیستی را به سطوح بیسابقهای برساند و شامل افزایش ۶۰ درصدی در تولید بیودیزل و دیزل تجدیدپذیر شود.
رشد بیشتر در اتانول مبتنی بر ذرت میتواند رقابت را میان تولیدکنندگان سوخت، تأمینکنندگان خوراک، صادرکنندگان و کاربران صنعتی افزایش دهد، به ویژه اگر عرضه به دلیل شرایط جوی نامساعد یا افزایش هزینههای کود مختل شود. بازارهای روغنهای گیاهی نیز ممکن است تحت فشار مشابهی قرار بگیرند، به دلیل افزایش الزامات برای بیودیزل و دیزل تجدیدپذیر.
روغن نخل، روغن سویا و سایر روغنهای خوراکی هم در بازارهای غذایی و انرژی استفاده میشوند، بنابراین قیمتها به تغییرات در تقاضای الزامی و صلاحیت مواد اولیه حساس خواهند بود.
تأثیرات در هند و اندونزی
گزارش به هند به عنوان یک مثال مهم از رقابت در حال رشد بین بازارهای غذایی، خوراک و سوخت اشاره دارد. هند به سرعت برنامه ترکیب اتانول خود را گسترش میدهد و ذرت به عنوان ماده اولیه اصلی اتانول شناخته شده است. علاوه بر این، ۵.۲ میلیون تن برنج نیز به تولید اتانول اختصاص یافته است.
این افزایش تقاضا برای اتانول بازار جدیدی برای تولیدکنندگان گندم هندی فراهم کرده است. با این حال، مقیاس انحراف آینده هنوز برای تعادلهای داخلی ذرت قابل توجه خواهد بود، زیرا صنایع خوراک و نشاسته نیز به شدت به تأمین ذرت وابسته هستند.
از سوی دیگر، اقدام اندونزی در حرکت به سوی ترکیب بیودیزل ۵۰ درصدی روغن نخل میتواند تأثیرات قابل توجهی بر عرضه و تجارت روغنهای گیاهی داشته باشد. این کشور برای تأمین نیازهای داخلی خود، صادرات برخی مواد اولیه را محدود کرده است، که میتواند فشار بیشتری بر جنگلها و تولیدات کشاورزی در مناطق حساس زیستمحیطی وارد کند.
بیشتر بخوانید: ذخایر گاز طبیعی کانادا به مرز پُر شدن نزدیک میشود · کاهش قیمت آتی ذرت در پایان روز چهارشنبه
