کشتی‌های سوخت‌رسان گاز به عنوان یکی از اجزای حیاتی زیرساخت‌های تأمین سوخت‌های جایگزین در صنعت دریانوردی شناخته می‌شوند. به‌طور خاص، گزارش جدید DNV تحت عنوان "کشتی‌های سوخت‌رسان گاز - تسهیل‌گر انتقال به سوخت‌های جایگزین" به بررسی عوامل کلیدی مؤثر بر توسعه این کشتی‌ها پرداخته است. با رشد چشمگیر ناوگان کشتی‌های سوخت‌گیر LNG، فشار بر روی کل اکوسیستم سوخت‌رسانی افزایش یافته است.
رشد مصرف LNG و نیاز به زیرساخت‌های جدید
مصرف LNG توسط کشتی‌های سوخت‌گیر در بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ بیش از ۵۰۰ درصد افزایش یافته و انتظار می‌رود که بین سال‌های ۲۰۲۵ تا ۲۰۳۰ این رشد به ۱۶۷ درصد دیگر نیز برسد. با توجه به این رشد سریع، زیرساخت‌های سوخت‌رسانی نتوانسته‌اند به سرعت این تقاضا را پاسخ دهند، که منجر به شکاف فزاینده‌ای بین تقاضا و ظرفیت موجود سوخت‌رسانی شده است.
بیشتر بخوانید: کارکنان پالایش و پخش ایران در انتظار پرداخت پاداش جنگی
مارتین کارترایت، مدیر کسب‌وکار جهانی DNV Maritime، اظهار داشته است که "بازار سوخت‌رسانی LNG امروز به خوبی تأمین می‌شود، اما این تصویر می‌تواند به‌طور قابل توجهی با ادامه رشد ناوگان سوخت‌گیر LNG تغییر کند." برآوردها نشان می‌دهد که ناوگان کشتی‌های سوخت‌رسان LNG باید تا سال ۲۰۳۰ بیش از دو برابر شود، و بین ۱۶۵ تا ۲۰۸ کشتی در سطح جهانی نیاز خواهد بود. این نیاز به سرمایه‌گذاری هماهنگ در تمام زنجیره ارزش سوخت‌رسانی نیاز دارد.
نقش کلیدی کشتی‌های سوخت‌رسان گاز در زنجیره تأمین سوخت‌های جایگزین
گزارش DNV بر این نکته تأکید می‌کند که کشتی‌های سوخت‌رسان گاز باید به عنوان دارایی‌های صرفاً تأمین سوخت دیده نشوند. این کشتی‌ها به عنوان حلقه‌ای حیاتی بین تولیدکنندگان سوخت، تأسیسات ذخیره‌سازی، بنادر و کشتی‌ها عمل می‌کنند و به تأمین ایمن، قابل اعتماد و گسترده سوخت‌های جایگزین کمک می‌کنند.
این کشتی‌ها در مقایسه با کشتی‌های سنتی گاز، به دلیل نقش آن‌ها به عنوان تأمین‌کنندگان سوخت، نیاز به طراحی و پروسه‌های عملیاتی خاصی دارند. انتقال مکرر سوخت از کشتی به کشتی، تعامل با انواع مختلف کشتی‌های دریافت‌کننده و نیاز به عملیات ایمن در محیط‌های پرتراکم بندری، انتظارات بیشتری از طراحی کشتی، سیستم‌های ایمنی و صلاحیت خدمه ایجاد می‌کند.
یوری ایلچنکو، مهندس اصلی و متخصص کشتی‌های گاز در DNV، به اهمیت تبدیل کشتی‌های موجود به کشتی‌های سوخت‌رسان اشاره کرده و گفت: "بسیاری از این کشتی‌ها از نظر سیستم‌های مانیتورینگ، ایمنی و حمل بار، قابلیت‌های مورد نیاز برای عملیات گاز مایع را دارند. اما موفقیت در تبدیل این کشتی‌ها نیاز به در نظر گرفتن عواملی مانند سازگاری کشتی، ترتیبات انتقال سوخت، مدیریت بخار و فشار، و آمادگی عملیاتی دارد."
با توجه به افزایش تقاضا برای سوخت‌های گازی، ایمنی سوخت‌رسانی باید همگام با این رشد توسعه یابد. این گزارش یادآور می‌شود که ایمنی، تاب‌آوری و صلاحیت در کنار زیرساخت‌ها باید توسعه یابند تا عملیات سوخت‌رسانی به‌طور موفقیت‌آمیز مقیاس‌پذیر شود.
در نهایت، تأمین ایمن سوخت گاز به ترکیبی از فناوری، رویه‌ها و افراد وابسته است. کارترایت بر این نکته تأکید دارد که "عملیات‌دهندگانی که سیستم‌های مدیریت ایمنی قوی ایجاد می‌کنند و به توسعه صلاحیت‌ها توجه می‌کنند، بهترین موقعیت را برای گسترش ایمن و قابل اعتماد عملیات خود خواهند داشت."
بیشتر بخوانید: قطر و عربستان حمله به تانکر LNG پاکستان را محکوم کردند · افزایش تقاضای LNG در اروپا به دلیل ذخایر پایین گاز
