هند به عنوان یک مرکز رقابتی برای سوخت‌های دریایی جایگزین شناخته شده است. این نتیجه‌گیری از مطالعه‌ای است که توسط اداره کل امور دریایی هند و وزارت بنادر، حمل و نقل دریایی و آب‌های کشور انجام شده است. این مطالعه تحت حمایت برنامه GreenVoyage۲۰۵۰ IMO، به بررسی تقاضای آینده برای سوخت‌های دریایی جایگزین، قیمت‌گذاری سوخت و مراحل عملی برای تقویت رقابت‌پذیری هند در بازار نوظهور سوخت‌های دریایی جایگزین پرداخته است.
عوامل مؤثر بر تصمیمات سوخت‌گیری
یکی از یافته‌های کلیدی این مطالعه این است که رقابت‌پذیری، به جای جغرافیا، عامل تعیین‌کننده‌ای در انتخاب مکان سوخت‌گیری کشتی‌ها در آینده خواهد بود. عواملی نظیر هزینه‌های سوخت، کارایی عملیاتی، قابلیت اطمینان و هزینه‌های بندری تأثیر زیادی بر این تصمیمات خواهند داشت.
بیشتر بخوانید: گزارش بازار خرید و فروش کشتی‌ها در هفته ۴۳
مسیر سه‌مرحله‌ای برای توسعه سوخت‌های دریایی جایگزین
تحلیل‌ها نشان می‌دهد که هند می‌تواند در تمامی مسیرهای سوخت جایگزین به رقابت بپردازد. تقاضا برای بیودیزل و متانول پیش‌بینی می‌شود که ابتدا افزایش یابد و سپس آمونیاک به عنوان سوخت بعدی شناخته شود. تحقق این پتانسیل، به توانایی هند در ارائه یک پیشنهاد جذاب برای سوخت‌گیری بستگی دارد که شامل عملیات بندری کارآمد، رویه‌های قانونی روشن و تأمین سوخت قابل اعتماد باشد.
شری شایام جاگاناثان، مدیرکل امور دریایی هند، بیان کرد: «انتقال به سوخت‌های دریایی جایگزین یک فرصت بزرگ برای هند است. این نه تنها به کاهش کربن‌زدایی در حمل و نقل دریایی کمک می‌کند بلکه می‌تواند امنیت انرژی ما را تقویت کند.»
این مطالعه همچنین تأکید می‌کند که هند باید بر روی کشتی‌هایی که در حال حاضر به بندرهای آن مراجعه می‌کنند تمرکز کند. برای توسعه بازار، این مطالعه پیشنهاد می‌کند که تلاش‌های اولیه در چند بندر استراتژیک مانند موندرا، JNPT، چنای و توتیکورین متمرکز شود.
این طرح سه‌مرحله‌ای شامل ایجاد سوخت‌گیری ایمن و رقابتی در بندرهای منتخب از سال ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۰، گسترش عملیات آزمایش‌شده و آماده‌سازی برای سوخت‌گیری آمونیاک از سال ۲۰۳۰ تا ۲۰۳۵ و نهایتاً موقعیت‌یابی هند برای سوخت‌گیری چندسوختی و کریدورهای حمل و نقل سبز از سال ۲۰۳۵ تا ۲۰۴۷ است.
بیشتر بخوانید: حمید بورد و چالش‌های تأمین گاز در زمستان · افزایش صادرات دیزل هند در سال آینده به بازار جهانی
