دیوان عالی انگلستان در مورد زمان بار در قوانین هاگ-ویسبی تصمیم‌گیری کرد
تحلیل

دیوان عالی انگلستان در مورد زمان بار در قوانین هاگ-ویسبی تصمیم‌گیری کرد

تصمیم دیوان عالی انگلستان، چالش‌های جدیدی برای کشتیرانی‌ها به همراه دارد

تصویر: تولید هوش مصنوعی

توسط ۳ دقیقه زمان مطالعه ۰

خلاصهٔ خبر

  • تصمیم دیوان عالی انگلستان، چالش‌های جدیدی برای کشتیرانی‌ها به همراه دارد
  • این حکم دیوان عالی انگلستان می‌تواند تأثیرات قابل توجهی بر روی شیوه‌های کشتیرانی و بارنامه‌نویسی داشته باشد.

دیوان عالی انگلستان در یک حکم مهم اعلام کرد که اقداماتی که صرفاً برای دریافت امنیت انجام می‌شوند، به عنوان "دعوی" برای اهداف بار زمانی یک ساله در ماده III قاعده ۶ قوانین هاگ-ویسبی محسوب نمی‌شوند. این تصمیم همچنین راهنمایی‌های مفیدی در مورد اینکه یک بارنامه چه باید بگوید، در صورتی که فقط بخشی از محموله روی عرشه حمل شود و بنابراین ممکن است از رژیم هاگ-ویسبی مستثنی باشد، ارائه می‌دهد.

کشتیرانی و بارنامه‌ها

شرکت کشتیرانی پدرگال (Pedregal Maritime SA) مالک کشتی Taikoo Brilliance بود و چهار بارنامه برای حمل محموله‌ای از چوب‌های کاج نیوزیلندی به بندر کاندا در هند صادر کرد. شرکت Batavia Eximp & Contracting (S) Pte Ltd این بارنامه‌ها را در اختیار داشت.

این محموله در سپتامبر ۲۰۱۹ بدون ارائه بارنامه‌های اصلی و بر اساس نامه‌ای از تضمین که توسط چارترکننده کشتی ارائه شده بود، تخلیه شد. دارندگان بارنامه ادعا کردند که محموله به اشتباه تحویل داده شده است.

مسائل حقوقی و تصمیمات دیوان عالی

بارنامه‌ها به داوری لندن اشاره داشتند. با این حال، در آگوست ۲۰۲۰ و در دوره بار زمانی یک ساله هاگ-ویسبی، دارندگان اقداماتی در سنگاپور آغاز کردند و کشتی Navios Koyo، یک خواهرکشتی Taikoo Brilliance را توقیف کردند. امنیت تأمین شد و کشتی آزاد گردید.

مالک کشتی موفق به دریافت توقفی در امور سنگاپور به نفع داوری لندن گردید. دارندگان بارنامه تنها در دسامبر ۲۰۲۰، بیش از یک سال پس از تحویل محموله، داوری را آغاز کردند. داور اعلام کرد که اقدامات سنگاپور مانع از اعمال بار زمانی ماده III قاعده ۶ نمی‌شود.

دیوان عالی اعلام کرد که دریافت تضمین به خودی خود حفظ ادعای اصلی هاگ-ویسبی را تضمین نمی‌کند. اقدامات اساسی باید همچنان به موقع در یک دادگاه صلاحیت‌دار آغاز شوند.

مسئله بار روی عرشه

دیوان عالی همچنین به یک مسئله جداگانه در مورد بخشی از محموله که روی عرشه حمل شده، توجه کرد. ماده I(c) از تعریف "کالا"، محموله‌ای را که در قرارداد حمل به عنوان بار روی عرشه مشخص شده و در واقع روی عرشه حمل شده، مستثنی می‌کند. بنابراین، چنین محموله‌ای از رژیم هاگ-ویسبی خارج می‌شود.

دو تا از بارنامه‌ها تعداد کل چوب‌ها و تعداد چوب‌هایی که در معرض خطر فرستنده روی عرشه حمل شده بودند را ثبت کردند، اما مشخص نکردند که کدام چوب‌ها دقیقاً آنجا حمل شده‌اند. این نکته مهم است زیرا وزن و ارزش قطعات چوب متفاوت است.

دیوان عالی اعلام کرد که در صورتی که فقط بخشی از محموله‌ای که شامل اقلام با ارزش‌های متفاوت است، روی عرشه حمل شود، بارنامه باید محموله‌ای که قرار است آنجا حمل شود را به وضوح شناسایی کند. این موضوع به ویژه در مواردی که اقلام ارزش‌های متفاوتی دارند، حائز اهمیت است.

منبع: hellenicshippingnews.com

چرا این خبر مهم است؟

این حکم دیوان عالی انگلستان می‌تواند تأثیرات قابل توجهی بر روی شیوه‌های کشتیرانی و بارنامه‌نویسی داشته باشد. با مشخص شدن شرایط دقیق بارنامه‌ها و الزامات قانونی، شرکت‌های کشتیرانی باید دقت بیشتری در تهیه مستندات خود داشته باشند تا از بروز مشکلات حقوقی جلوگیری کنند.

پیشینه

قوانین هاگ-ویسبی به عنوان چارچوبی برای حمل و نقل دریایی کالاها، به وضوح شرایط و الزامات را تعیین می‌کند. این تصمیم جدید دیوان عالی به روشن‌تر شدن نحوه برخورد با دعاوی و بارنامه‌ها در موارد خاص کمک می‌کند.