دوان دویل، ثبت‌نام‌کننده دریانوردان در اداره دریانوردی جامائیکا، بر اهمیت سلامت روانی دریانوردان و چالش‌های موجود در این زمینه تأکید کرد. او در سخنانی، به بررسی چگونگی تأثیر شرایط کاری بر سلامت روان دریانوردان پرداخته و به نیاز به تغییرات مهم در این صنعت اشاره کرد.
چالش‌های سلامت روان در دریانوردی
دویل بیان کرد که گزارش‌ها و شاخص‌های مربوط به خوشحالی دریانوردان، حاکی از افزایش احساس تنهایی، خستگی، اضطراب و فرسودگی در میان این قشر است. این مساله به وضوح نشان‌دهندهٔ عدم توجه کافی به نیازهای روحی و روانی دریانوردان است که به‌طور مستقیم بر عملکرد آنها تأثیر می‌گذارد.
بیشتر بخوانید: پرستاران بیمارستان بزرگ نفت اهواز و روایت‌های انسانی از بحران
ضرورت توجه به شرایط کاری
دویل همچنین به این نکته اشاره کرد که براساس کنوانسیون کار دریایی، هر دریانورد حق دارد در یک محیط کار امن و شرایط کار و زندگی مناسب به‌سر ببرد. این کنوانسیون به‌وضوح سلامت روان را به‌عنوان بخشی از ایمنی شغلی و کار مناسب تعریف می‌کند و آن را یک ضرورت، نه یک گزینه، می‌داند.
با این حال، شکاف عمیقی بین سیاست‌ها و واقعیت‌های روزمره دریانوردان وجود دارد. قوانین و تعهدات شرکتی نمی‌توانند دریانوردی را که به‌طور مکرر دچار اختلال در استراحت می‌شود یا دسترسی به خانواده‌اش به دلیل ارتباطات ضعیف و پرهزینه محدود شده است، حمایت کنند.
تحقیقات انجام شده توسط اداره دریانوردی جامائیکا نشان می‌دهد که برخی از دریانوردان احساس می‌کنند که مالکان کشتی بیشتر به بار دریایی اهمیت می‌دهند تا به افرادی که مسئول تحویل آن هستند. این نظرات نشان‌دهندهٔ تضاد در مرکز تجارت جهانی است؛ دریانوردان ضروری هستند، اما هزینه انسانی حفظ این سیستم غالباً در برابر برنامه‌های زمان‌بندی و فشارهای تجاری نادیده گرفته می‌شود.
توسعه فرهنگ حمایتی در محیط کار
دویل تأکید کرد که تغییرات واقعی باید از شرایط کاری آغاز شود. خستگی نمی‌تواند با یک پوستر رفاهی یا خط مشاوره حل شود، اگر الگوهای کاری که آن را ایجاد می‌کنند، بدون تغییر باقی بمانند. ساعات استراحت باید به‌طور جدی رعایت شوند و برنامه‌های چرخشی باید به کاهش خستگی و فرسودگی کمک کنند.
علاوه بر این، ارتباطات و مرخصی‌های دریایی نیز از اهمیت بالایی برخوردارند. ارتباطات قابل‌اعتماد و رایگان به دریانوردان کمک می‌کند تا ارتباطات خود را حفظ کنند و قبل از رسیدن به وضعیت بحرانی، از حمایت لازم برخوردار شوند. مرخصی‌های دریایی نیز فرصتی برای استراحت از محیط محدود کشتی و روال‌های بی‌پایان وظایف onboard هستند.
حمایت‌های روانی باید به‌عنوان یک جزء عادی از زندگی دریانوردان محسوب شود. بررسی‌های منظم، دسترسی محرمانه به خدمات تخصصی و برنامه‌های عملی در زمینه استرس و مقابله باید در فرآیند استخدام گنجانده شوند. این حمایت‌ها باید قابل‌دسترس، با آگاهی فرهنگی و در برابر انگ اجتماعی محافظت‌شده باشند.
رهبری مؤثر در کشتی
رهبری در کشتی تعیین می‌کند که آیا این خدمات به‌طور مؤثر استفاده می‌شوند یا خیر. کاپیتان‌ها و افسران ارشد نیاز به آموزش دارند تا بتوانند وضعیت‌های اضطراری را شناسایی کرده و با همدلی و احترام پاسخ دهند. دریانوردان در صورتی که آسیب‌پذیری به‌عنوان ضعف تلقی شود یا درخواست کمک به آینده شغلی آنان آسیب بزند، نخواهند توانست به‌طور آزادانه صحبت کنند. بنابراین، اعتماد باید با تضمین‌های واضح محرمانه تقویت شود.
صنعت دریانوردی همواره شاهد تاب‌آوری فوق‌العاده‌ای تحت شرایط سخت بوده است، اما تاب‌آوری نباید به‌عنوان بهانه‌ای برای رها کردن افراد در برابر فشارهایی که سیستم می‌تواند کاهش دهد، تلقی شود. مسئولیت این مساله بر عهده مالکان کشتی، مدیران، دولت‌ها، نهادهای نظارتی، مؤسسات آموزشی و سازمان‌های رفاهی است.
صنعت دریانوردی شواهد کافی از دریانوردان در اختیار دارد و نیازی به انتظار برای یک بحران دیگر نیست. پیشرفت باید بر اساس تغییرات واقعی در کشتی‌ها، مانند استراحت واقعی، چرخش‌های انسانی، ارتباطات قابل‌اعتماد، مرخصی‌های دریایی، حمایت‌های محرمانه و رهبری که ایمنی درخواست کمک را فراهم می‌کند، سنجیده شود.
بیشتر بخوانید: پیش‌نویس طرح ارتقای سلامت باروری و درمان ناباروری در وزارت نفت تدوین شد · سخنان نمراتا نادکارنی در همایش شفاف‌سازی هوش مصنوعی در دریانوردی
