جنگ در خاورمیانه، حتی اگر هزاران کیلومتر دورتر از کارخانه‌های چین جریان داشته باشد، می‌تواند در زندگی کارگری در گوانگ‌دونگ، ژجیانگ، شانگهای و سایر شهرهای صنعتی این کشور اثر بگذارد. برای اقتصاد چین، خاورمیانه یکی از منابع مهم تأمین انرژی است؛ همچنین بازاری برای فروش کالا و مسیری راهبردی برای تجارت بین‌المللی به شمار می‌رود.
اثر جنگ بر اشتغال چین
گسترش درگیری‌ها در این منطقه از چند مسیر مختلف، بویژه افزایش هزینه انرژی، اختلال در حمل‌ونقل دریایی، تغییر سفارش‌های صادراتی و کاهش حاشیه سود کارخانه‌ها، به بازار کار چین فشار وارد می‌کند. با این حال، اثر جنگ بر اشتغال چین یکدست نیست. برخی صنایع با کاهش سفارش و افزایش هزینه تولید مواجه می‌شوند، در حالی که برخی تولیدکنندگان تجهیزات انرژی و فناوری‌های جایگزین ممکن است از تغییر مسیر تجارت بهره‌مند شوند.
بیشتر بخوانید: افزایش ۶۵ واحدی شاخص بالتیک به ۲۸۰۵ واحد
افزایش تدریجی بحران در نخستین هفته‌های جنگ، به لغو سفارش‌هایی منجر شد که قرار بود از مسیر خاورمیانه به مشتریان برسد. حتی کارخانه‌هایی که مشتریانشان در آمریکا و اروپا بودند نیز از پیامدهای جنگ آسیب دیدند. نفت گران‌تر شد و هزینه حمل کالا بالا رفت. در چنین شرایطی، صاحب کارخانه برای حفظ حاشیه سود خود انتخاب‌های محدودی دارد: افزایش قیمت، کاهش تولید، تعویق استخدام یا کاهش نیروی کار.
فشار بر هزینه‌های تولید
گزارش‌های دریافتی از صنعت، نمونه روشنی از این وضعیت را در شهر گوانگژو ثبت کرده است. صاحب یک کارخانه دوچرخه‌سازی که برای مشتریان آمریکا، اروپا و خاورمیانه تولید می‌کرد، بخش عمده فعالیت صادراتی خود را متوقف کرده و از لغو سفارش‌های ایران، افزایش ۳۰ درصدی قیمت آلومینیوم و رشد ۱۵ درصدی هزینه‌های لجستیکی خبر داده است. این فشارها منجر به توقف موقت فعالیت کارخانه شده است.
این شرایط به‌خوبی نشان می‌دهد که جنگ چگونه از مسیر هزینه‌های تولید به اشتغال منتقل می‌شود. کارخانه‌ای که سفارش کمتری دریافت می‌کند و برای تولید هر واحد کالا هزینه بیشتری می‌پردازد، انگیزه کمتری برای استخدام نیروی تازه دارد. در مرحله بعد، ساعات اضافه‌کاری حذف می‌شود و استخدام‌های برنامه‌ریزی‌شده به تعویق می‌افتند.
بخش مهمی از نفت وارداتی چین از مسیر تنگه هرمز عبور می‌کند. برآوردها نشان می‌دهد که بیش از یک‌سوم نفت خام مورد نیاز چین از این مسیر ترانزیت می‌شود. هزینه تأمین انرژی از اواخر فوریه ۲۰۲۶ و اختلال در عبور نفتکش‌ها افزایش یافته و قیمت متوسط نفت برنت از حدود ۷۱ دلار به ۱۰۰ دلار رسیده است، این افزایش قیمت به سرعت به بخش‌های مختلف صنعت چین سرایت می‌کند.
به‌طور کلی، بحران انرژی به شکلی آرام و تدریجی به بازار کار نفوذ می‌کند و کارخانه‌هایی که استخدام را عقب می‌اندازند، فشار بیشتری بر بازار کار چین وارد می‌کنند. وضعیت بازار کار چین در حال حاضر تحت تأثیر تلاطم‌های جدید قرار دارد و برای جوانان تحصیل‌کرده، جذب به یکی از مسائل مهم سیاست‌گذاری اقتصادی تبدیل شده است.
بیشتر بخوانید: آسیا به نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای ایالات متحده امیدوار است · آرش نجفی درباره آسیب‌پذیری صنایع فولادی و پتروشیمی در زمستان امسال هشدار داد
