داده‌های تجاری شامل بارنامه‌ها، اظهارنامه‌های گمرکی و سوابق حمل و نقل به‌منظور توصیف تجارت طراحی شده‌اند و در این زمینه موفق عمل می‌کنند. اما سوالات اصلی مقامات گمرکی به‌طور متفاوتی مطرح می‌شود.
سوالات مقامات گمرکی
کدام یک از ۱۵,۰۰۰ کانتینری که امروز به این بندر وارد می‌شوند، حاوی کالای غیرمجاز است؟ کدام کشتی قبل از رسیدن به اینجا از بندر تحریمی عبور کرده است؟ این سوالات از نوعی هستند که داده‌های تجاری به‌تنهایی قادر به پاسخ‌گویی به آن‌ها نیستند.
بیشتر بخوانید: کاهش تقاضای گرمایشی بر قیمت گاز طبیعی تأثیر گذاشت
ضرورت هوش دریایی
هوش دریایی به مقامات این امکان را می‌دهد که اطلاعاتی را که به‌طور مستقل از آنچه کشتی یا اپراتور اعلام می‌کند، تجزیه و تحلیل کنند. با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای EO و SAR، مقامات می‌توانند کشتی‌ها را شناسایی کنند، حتی اگر این کشتی‌ها اطلاعات AIS را ارسال نکنند.
تحلیل رفتاری بر اساس سال‌ها فعالیت کشتی، انحرافاتی را شناسایی می‌کند که هیچ اظهارنامه‌ای نمی‌تواند افشا کند. به‌عنوان مثال، مسیری که با سفر اعلام شده مطابقت ندارد یا الگوی توقف در یک کریدور خاص که نشان‌دهنده فعالیت‌های انتقال است.
مدل‌های هدف‌گذاری کانتینر
مدل‌های هدف‌گذاری کانتینر بهترین مثال برای نشان دادن این شکاف هستند. داده‌های تجاری می‌توانند به ما بگویند که یک کانتینر به‌عنوان قطعات ماشین از یک صادرکننده معتبر اعلام شده است. اما آیا این اطلاعات به‌تنهایی می‌تواند کافی باشد؟
زمانی که مقامات انگلستان حدود ۱۰۰ میلیون دلار کوکائین را از یک کشتی کانتینری در بندر لندن ضبط کردند، اطلاعات عمومی چیزی درباره جزئیات کانتینر ارائه نداد. اما با داشتن سه جزئیات، یک جستجو می‌تواند سه کشتی که در این بازه زمانی مطابق با الگو بودند، شناسایی کند.
نتیجه‌گیری
داده‌های تجاری فقط نیت را توصیف می‌کنند و به‌طور محدود به مقامات گمرکی اطلاعات می‌دهند. در حالی که هوش دریایی می‌تواند تاریخچه و الگوهای رفتاری کشتی‌ها را شناسایی کند. این اطلاعات به مقامات کمک می‌کند تا از ظرفیت بازرسی خود به‌طور مؤثر استفاده کنند و خطرات را پیش از رسیدن کشتی به بندر شناسایی کنند.
بیشتر بخوانید: راهنمای جامع تماس‌های بندری و تحلیل داده‌های ترافیک دریایی · روسای سیاست خارجی ایران به سناریوهای استراتژیک جدید می‌رسند
