سازمان دریانوردی بینالمللی (IMO) در روز جهانی دریانوردی ۲۰۲۶ که در تاریخ ۲۴ سپتامبر برگزار میشود، موضوع «از سیاست تا عمل: پیشبرد برتری دریایی» را به عنوان محور این روز انتخاب کرده است. این موضوع به ویژه در زمینه بازیافت کشتیها از اهمیت بالایی برخوردار است.
کنوانسیون هنگ کنگ و الزامات آن
کنوانسیون بینالمللی هنگ کنگ برای بازیافت ایمن و محیطزیستدوست کشتیها از تاریخ ۲۶ ژوئن ۲۰۲۵ به مرحله اجرا درآمد. با این رویداد، بازیافت ایمن و محیطزیستدوست کشتیها بخشی از یک چارچوب قانونی جهانی الزامی شد. این کنوانسیون به طراحی و آمادهسازی کشتیها، مواد خطرناک، عملیات تأسیسات بازیافت کشتی، صدور گواهینامه، بازرسی، گزارشدهی و اجرای قوانین میپردازد.
بیشتر بخوانید: اکسونموبیل هشدار داد که زغالسنگ گرمایش جهانی را تسریع میکند
با این حال، ورود به مرحله اجرایی یک کنوانسیون پایان راه نیست. بازیافت کشتیها بهعنوان یک آزمون جدی برای تفاوت بین مقررات و اجرای آنها شناخته میشود. یک مقرره ممکن است یک فهرست از مواد خطرناک را الزامی کند، یک تأسیسات میتواند دارای برنامه بازیافت کشتی باشد، و یک اداره میتواند گواهینامههای لازم را صادر کند. اما سؤال اصلی این است که چه اتفاقی میافتد زمانی که کشتی به تأسیسات میرسد.
چالشهای اجرایی در بازیافت کشتیها
آیا کارگر قبل از ورود به بخشهای خطرناک، خطر را درک میکند؟ آیا مواد خطرناک قبل از برش شناسایی میشوند؟ آیا کارهای داغ تحت کنترل است؟ آیا فضاهای محدود بهطور واقعی ارزیابی میشوند؟ آیا کارگران برای وظیفهای که انجام میدهند آموزش دیدهاند؟ آیا جریانهای زباله جداسازی، پیگیری و به تأسیسات مناسب منتقل میشوند؟ آیا تدابیر اضطراری بهطور واقعی عملکرد دارند؟ و مهمتر از همه، آیا تأسیسات میتوانند نشان دهند که سیستم آنها در شرایط واقعی کار میکند؟ اینجاست که سیاست به عمل تبدیل میشود.
روهیت اگر وال (Rohit Agarwal)، متخصص بازیافت کشتی و بنیانگذار خدمات مشاورهای Guideship، تأکید میکند که «عمل» در واقع به افراد مربوط میشود و این تغییر رویکرد اهمیت زیادی دارد. بازیافت کشتیها نباید تنها از منظر کشتیها، فولاد، مواد خطرناک و گواهینامههای انطباق مورد بحث قرار گیرد. در مرکز این عملیات، انسانی است که در یک محیط صنعتی با آتش، ارتفاع، فضاهای محدود، سازههای سنگین و شرایط متغیر کار میکند.
بنابراین، برتری دریایی باید به خط مقدم برسد. کارگر باید اطلاعات درست، آموزش مناسب، تجهیزات ایمنی شخصی صحیح، نظارت مناسب و اختیار لازم برای متوقف کردن کارهای ناایمن را داشته باشد. یک رویه ایمنی که تنها در یک دفترچه وجود دارد، ایمنی نیست.
صنعت بازیافت کشتیها شایسته شناخت بهدلیل پیشرفتهای قابل توجهی است که در سالهای اخیر بهدست آورده است. در کشورهای بزرگ بازیافت، تأسیسات مسئول در زیرساخت، ایمنی کارگران، مدیریت مواد خطرناک، حفاظت از محیطزیست، آموزش، آمادگی اضطراری و سیستمهای مدیریت بینالمللی سرمایهگذاری کردهاند. کنوانسیون هنگ کنگ برای نخستین بار یک چارچوب جهانی الزامی را فراهم کرده است که مالکان کشتی، کشورهای پرچمدار، کشورهای بازیافتی و تأسیسات بازیافت کشتی را در یک معماری قانونی مشترک گرد هم میآورد.
پیام IMO بهروشنی بیان شده است: اثربخشی ابزارهای دریایی بینالمللی به تصویب، اجرا و اجرای آنها بستگی دارد. برای بازیافت کشتیها، این یک دستور کار ساده اما چالشبرانگیز برای سالهای ۲۰۲۶–۲۰۲۷ ایجاد میکند: کنوانسیون را به قانون تبدیل کنید. قانون را به رویهها تبدیل کنید. رویهها را به آموزش تبدیل کنید. آموزش را به رفتار تبدیل کنید. و در نهایت: عملکرد را به اعتماد تبدیل کنید. این معنای واقعی «از سیاست تا عمل» است.
بیشتر بخوانید: ترزا بویی خواستار حفظ معافیتهای دریایی کالیفرنیا شد · همگرایی قبرس، یونان، مالت و ایتالیا در قوانین کربن حمل دریایی
