NH۳ Clean Energy قصد دارد یک تأسیسات آمونیاک آبی در منطقه پیلبرای استرالیا راهاندازی کند که هدف آن تولید ۶۵۰,۰۰۰ تن آمونیاک در سال از سال ۲۰۳۰ است. چارلز ویتفیلد، رئیس این شرکت، بر این باور است که ثبات قیمت در بازار آمونیاک میتواند مزیتهایی برای مالکان کشتیها فراهم کند که باید هزینههای سوخت را با کاهش انتشار گازهای گلخانهای مقایسه کنند.
قیمتگذاری آمونیاک آبی
ویتفیلد تخمین میزند که قیمت آمونیاک به حدود ۶۰۰ دلار به ازای هر تن (FOB) در بندر دامپیر خواهد رسید و این قیمت بدون اتکا به یارانههای دولتی استرالیایی محاسبه شده است. او اشاره کرد که در این قیمت هیچ یارانهای در نظر گرفته نشده و این موضوع به سیاستهای ذخیره گاز داخلی استرالیا مرتبط است که به صادرکنندگان گاز LNG الزام میکند تا ۱۵ درصد از صادرات خود را به بازار داخلی عرضه کنند.
بیشتر بخوانید: افزایش پیشبینی تولید گاز طبیعی در حوزه پرمین توسط Enterprise Products Partners
دسترسی به گاز طبیعی محلی از طریق قراردادهای دوطرفه بلندمدت میتواند به NH۳ Clean Energy این امکان را بدهد که قیمتهای آمونیاک را به شاخص قیمت مصرفکننده استرالیا مرتبط کند، که این موضوع آنها را از قیمتهای گاز وابسته به نفت در خاورمیانه یا قیمتهای مرتبط با Henry Hub در ایالات متحده مصون میسازد.
عملیات بندری و زیرساختهای موجود
شرکت NH۳ Clean Energy و مقامات بندر پیلبرای برنامهریزی کردهاند تا عملیات تأمین آمونیاک را تا سال ۲۰۳۰ راهاندازی کنند. این تاریخ به طور عمده به زمان آغاز تولید بستگی دارد و نه به ساخت زیرساختهای جدید بندری. ویتفیلد تأکید کرد که بندر دامپیر از قبل زیرساختهای لازم برای بارگیری آمونیاک را دارد و این تسهیلات بهطور کامل استفاده نمیشود.
تأسیسات پیشنهادی در حدود ۲۰ کیلومتری جنوب دامپیر واقع خواهد شد و یک خط لوله به ذخیرهسازی آمونیاک نزدیک بندر متصل خواهد شد. این زیرساختها امکان انتقال سوخت به اسکله برای بارگیری کشتیهای تأمین آمونیاک را فراهم میآورند.
این منطقه پیش از این نیز یک عملیات تأمین آمونیاک را تجربه کرده است. شرکت CMB.TECH به تازگی کشتی باری Mineral Europa را با آمونیاک سبز در بندر هیدلند تأمین کرده است. کشتی باری مذکور در حال حاضر توسط شرکت معدنی استرالیایی Fortescue اجاره شده است.
با توجه به موقعیت جغرافیایی غرب استرالیا، NH۳ Clean Energy پتانسیل تأمین بندرهای عمده آسیا-پاسیفیک را مد نظر دارد. ویتفیلد معتقد است که این موقعیت میتواند مزیتهای لجستیکی را فراهم کند و هزینه حملونقل آمونیاک از پیلبرای به ژاپن نصف هزینه حملونقل از خاورمیانه و یکسوم هزینه از ایالات متحده باشد.
شرکت NH۳ Clean Energy انتظار دارد که حدود ۲۰ درصد از ظرفیت تولید اولیه خود را به سوخت دریایی اختصاص دهد، که این معادل ۱۳۰,۰۰۰ تن در سال خواهد بود. باقیمانده میتواند به مشتریان تولید برق در ژاپن و سنگاپور یا بازارهای آمونیاک موجود، از جمله کودها و مواد شیمیایی، فروخته شود.
این استراتژی به NH۳ Clean Energy این امکان را میدهد که ریسکهای مربوط به تقاضا را کاهش دهد و به بازارهای مختلف توجه کند. ویتفیلد همچنین انتظار دارد که کشورهای عضو IMO در دسامبر به توافقی در مورد چارچوب خنثی صفر برسند، اگرچه او بر این باور است که این توافق ممکن است با نسخهای که در آوریل ۲۰۲۵ تأیید شده است، کمتر سختگیرانه باشد.
بیشتر بخوانید: افزایش سفارشات کشتیسازی در بخش تانکرها و باربریهای دریایی · توسعه زنجیره تأمین سوخت آمونیاک با همکاری هفت شرکت بزرگ ژاپنی




