قابلیت اطمینان جهانی حملونقل دریایی برای سومین ماه متوالی در اوت کاهش یافته و به ۲۹% رسیده است. این میزان بهطور چشمگیری از ۳۷% در ژوئن به ۳۳% در ژوئیه و سپس به ۲۹% در اوت کاهش یافته که نشاندهندهٔ دومین کمترین سطح قابلیت اطمینان زمانبندی در ۱۲ ماه گذشته است.
افزایش متوسط تأخیر در حملونقل
متوسط تأخیر نیز بهصورت همزمان افزایش یافته و از ۴.۲ روز به ۵.۱ روز از ژوئیه به اوت رسیده است. این افزایش در کنار افزایش فراوانی تأخیرها، دستیابی به بهبودی را دشوارتر میکند. آخرین باری که قابلیت اطمینان زمانبندی جهانی در سطح ۲۹% یا کمتر باقی مانده بود، از ژوئیه ۲۰۲۴ تا ژانویه ۲۰۲۵ بود.
بیشتر بخوانید: تغییرات در صادرات نفتی خلیج فارس به دلیل بحران هرمز
تأثیرات شدید بر مسیر شرق دور به اروپا
مسیر شرق دور به اروپا به عنوان یکی از شلوغترین مسیرهای حملونقل دریایی در جهان با ۶% قابلیت اطمینان در زمان ورود، به شدت تحت تأثیر قرار گرفته است. این نرخ بهطور چشمگیری از ۱۶% در اوت ۲۰۲۱ پایینتر آمده و میانگین تأخیر روزانه به ۸.۲ روز رسیده است. عواملی چون بحران دریای سرخ، افزایش زمان انتقال از دماغهی امید نیک، و شرایط جوی شدید در زمستان و تابستان به این وضعیت دامن زدهاند.
در هفتههای اخیر، چهار طوفان پی در پی در چین منجر به توقف ۱.۱ میلیون TEU در بنادر نینگبو، شانگهای و یانتیان شده است. این تأثیرات به زودی بر تجارت جهانی و استراتژیهای حملونقل تأثیر خواهد گذاشت و باعث افزایش تأخیرهای ورود به بنادر در اروپا و آمریکای شمالی میشود.
کاهش شدید در عملکرد خطوط کشتیرانی
در ماه اوت، عملکرد ۱۰ از ۱۲ خط کشتیرانی برتر کاهش یافته و شش خط به پایینترین سطح خود در ۱۲ ماه گذشته رسیدهاند. خطوط Hapag-Lloyd و CMA CGM با ۴۶% و ۳۳% به ترتیب، شاهد بیشترین کاهش بودند. در مقابل، خطوط Maersk و Hapag-Lloyd در کنترل شدت تأخیرها موفق بودهاند و هرکدام میانگین تأخیر کمتری از ۱ روز را ثبت کردهاند.
با وجود افزایش تعداد کشتیهای دیررس، انتخاب خط کشتیرانی مناسب برای شippers در این فصل، به عنوان بزرگترین عامل قابلیت اطمینان باقی مانده است.
بیشتر بخوانید: رقابت فزاینده برای تامین گاز طبیعی در میانه غرب تا سال ۲۰۳۰ · پروازهای اروپا در آستانهٔ افزایش قیمت؛ آیا خطوط هوایی نابود میشوند؟
