عملیات سوخت‌گیری با سوخت‌های جایگزین به ویژه آمونیاک و متانول در هفته گذشته در چندین نقطه از جهان افزایش یافته است. دو کشتی با قابلیت استفاده از آمونیاک در کره جنوبی و استرالیا به سوخت سبز آمونیاک مجهز شدند. کشتی Terra Clove متعلق به شرکت Eastern Pacific Shipping در بندر اوسان کره جنوبی به سوخت سبز آمونیاک تجهیز شد که این سوخت از کارخانه تولید Envision Energy در مغولستان داخلی تأمین شده و توسط تامین‌کننده کره‌ای Lotte Fine Chemical تحویل داده شد.
عملیات سوخت‌گیری در استرالیا
کشتی Mineral Europa از شرکت CMB.TECH نیز در یک عملیات سوخت‌گیری کشتی به کشتی در بندر پورت هدلند استرالیا به مقدار نامشخصی از آمونیاک سبز مجهز شد. این سوخت توسط کشتی سوخت‌رسان آمونیاکی Shenghang Yongle ارائه شده و عملیات مذکور ادامه‌ای بر آزمایش انتقال آمونیاک کشتی به کشتی در سال ۲۰۲۴ به شمار می‌رود.
بیشتر بخوانید: چالش‌های صنعت نفت و گاز نروژ بدون کشفیات جدید
گسترش سوخت متانول در چین
در چین، کشتی کانتینری OOCL Grace متعلق به شرکت OOCL با قابلیت استفاده از متانول، ۹۸۳ تن متانول بیولوژیکی در بندر یانتیان دریافت کرد. این عملیات نشان‌دهنده توانایی سوخت‌های جایگزین برای عبور از زنجیره‌های تأمین متنوع و ورود به مخازن سوخت کشتی‌هاست.
در حالی که این عملیات‌ها نشان‌دهنده پیشرفت در زمینه سوخت‌های جایگزین هستند، ایجاد یک روال برای چنین تحویل‌هایی نیازمند تأمین زیرساخت‌های کافی و ظرفیت ذخیره‌سازی است. برخی از بنادر در حال بررسی راه‌هایی برای ایجاد تقاضای پایدار و منظم به جای اتکا به تحویل تک‌محور هستند. به عنوان مثال، بنادر سنگاپور و کینگ دائو زیرساخت‌های لازم را برای افزایش سوخت‌گیری متانول در کریدور دریایی مشترک خود ایجاد کرده‌اند.
این دو بندر همچنین به دنبال روش‌هایی برای تجمیع تقاضای سوخت متانول بین خود هستند. تجمیع تقاضا می‌تواند به تأمین‌کنندگان کمک کند تا تحویل‌های منظم و سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های سوخت و ذخیره‌سازی را توجیه کنند، با این حال هنوز هیچ جدول زمانی برای آزمایش‌های پیشنهادی اعلام نشده است.
پیش‌بینی تقاضای آینده
یک مطالعه امکان‌سنجی از طرف بنادر لس آنجلس و لانگ بیچ نشان می‌دهد که تقاضای سوخت متانول در این دو بندر ممکن است تا سال ۲۰۳۰ به ۶۴,۰۰۰ تا ۲۵۰,۰۰۰ تن در سال برسد. همچنین، تقاضای LNG در این بنادر می‌تواند به ۶۵,۰۰۰ تا ۱۱۵,۰۰۰ تن در سال برسد. این آمار نمایی از بازار آینده برای تأمین‌کنندگان سوخت ارائه می‌دهد.
در حال حاضر، در آوریل گذشته تنها ۲۹ بندر در سراسر جهان نوعی از سوخت‌گیری متانول را ارائه کردند. در مقایسه، DNV به ۱۷۱ کشتی با قابلیت استفاده از متانول و اتانول اشاره کرده که در حال حاضر در حال فعالیت هستند و ۲۹۲ کشتی دیگر نیز برای تحویل تا سال ۲۰۳۱ در دست ساخت هستند. همچنین، ۸ کشتی با قابلیت استفاده از آمونیاک در حال فعالیت بوده و ۴۲ کشتی دیگر نیز برای تحویل تا سال ۲۰۳۰ در حال ساخت هستند.
بنادر بیشتری در سراسر جهان در حال کسب تجربه عملی با سوخت‌گیری با سوخت‌های جایگزین هستند، اما تبدیل این عملیات‌های فردی به تحویل‌های تجاری منظم و افزایش پذیرش سوخت نیازمند دسترسی کافی به سوخت، ظرفیت ذخیره‌سازی و زیرساخت‌های پشتیبانی است.
در اخبار دیگر مربوط به سوخت‌های جایگزین، DNV در ماه اکتبر ۵۳ سفارش کشتی با سوخت‌های جایگزین ثبت کرده که ۳۰ مورد از آن‌ها با قابلیت استفاده از LNG بوده است. همچنین چهار کشتی با قابلیت استفاده از آمونیاک نیز سفارش داده شده‌اند که این امر به پایان دوره دوماهه بدون سفارش جدید برای این سوخت انجامید. سازنده موتور دریایی ژاپنی Japan Engine Corporation نیز سفارش چهار موتور اصلی با قابلیت استفاده از آمونیاک را دریافت کرده است. این موتورها برای هر یک از کشتی‌های حامل خودرو در پروژه‌ای که هفت شرکت ژاپنی در ۲۷ اکتبر اعلام کردند، در نظر گرفته شده‌اند. این کشتی‌ها قرار است در سال ۲۰۳۰ به بهره‌برداری برسند و انتظار می‌رود که توسط یک کشتی سوخت‌رسان آمونیاکی تأمین شوند.
شرکت European Energy دانمارکی نیز با تولیدکننده اتانول کانادایی Greenfield Global همکاری کرده تا یک کارخانه در کبک راه‌اندازی کند که می‌تواند تا ۴۸,۰۰۰ تن در سال e-methanol تولید کند. این شرکت‌ها هدف‌گذاری کرده‌اند که کشتی‌ها یکی از کاربران احتمالی این سوخت خواهند بود.
بیشتر بخوانید: تأثیر درگیری‌ها بر زنجیره‌های تأمین جهانی نفت و گاز · برگزاری آزمایشگاه تأثیر دریایی در متسترید با تمرکز بر سیاست و پایداری
