سیاست تشویق نوسازی کشتی‌ها در چین و تأثیر آن بر انتشار گازهای گلخانه‌ای
محیط زیست

سیاست تشویق نوسازی کشتی‌ها در چین و تأثیر آن بر انتشار گازهای گلخانه‌ای

چین در تلاش برای نوسازی ناوگان دریایی و کاهش گازهای گلخانه‌ای

تصویر: تولید هوش مصنوعی

توسط ۳ دقیقه زمان مطالعه ۲۹,۷۴۰

خلاصهٔ خبر

  • چین در تلاش برای نوسازی ناوگان دریایی و کاهش گازهای گلخانه‌ای
  • سیاست نوسازی کشتی‌ها در چین می‌تواند تأثیرات قابل توجهی بر کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و بهبود کیفیت هوا داشته باشد.
  • ۱۸% نوسازی ناوگان در دوره سیاست (۲۰۲۵-۲۰۲۸)
  • ۱۱۵% کشتی‌های بیشتر با LNG

چین به عنوان یک بازیگر کلیدی در بخش حمل و نقل دریایی، در سال ۲۰۲۴ سیاست‌هایی را برای تشویق به نوسازی کشتی‌های قدیمی معرفی کرده است. این سیاست به مالکان کشتی‌ها یارانه‌های چند سطحی برای نوسازی کشتی‌ها قبل از تاریخ‌های بازنشستگی اجباری ارائه می‌دهد. همچنین این حمایت‌ها برای کشتی‌های جدید و با انرژی پاک (NCEVs) بیشتر است. با این حال، این سیاست به طور مشخص سوخت‌های مورد نیاز برای NCEVs را تعیین نکرده است.

تأثیر سیاست نوسازی بر ناوگان دریایی

یک مطالعه جدید به بررسی تأثیر بالقوه سیاست نوسازی و بازنشستگی (RNR) بر نوسازی ناوگان و انتشار گازهای گلخانه‌ای در ناوگان ساحلی چین پرداخته است. با استفاده از مدل ارزیابی اقتصادی کشتی‌ها (VEGA) و مدل پیش‌بینی انتشار گازهای گلخانه‌ای، این مطالعه تأثیرات سیاست موجود و دو سناریوی جایگزین را از سال ۲۰۲۵ تا ۲۰۵۰ تخمین زده است.

نتایج نشان می‌دهد که سیاست RNR می‌تواند باعث تسریع نوسازی ناوگان دریایی شده و کشتی‌های بیشتری با انرژی پاک را به ناوگان اضافه کند. پیش‌بینی می‌شود که ۱۸% از ناوگان در دوره سیاست (۲۰۲۵-۲۰۲۸) نوسازی شود، در حالی که بدون این سیاست، این عدد تنها ۱۳% خواهد بود. همچنین، در این بازه زمانی، ۱۱۵% کشتی‌های بیشتری با استفاده از گاز طبیعی مایع (LNG) و ۲۴۵% کشتی‌های بیشتری با استفاده از متانول ساخته خواهند شد.

چالش‌ها و فرصت‌های سیاست نوسازی

بدون اقدامات لازم برای اطمینان از استفاده از سوخت‌های کم‌انتشار، انتشار گازهای گلخانه‌ای تا سال ۲۰۵۰ به میزان ۶.۱% افزایش خواهد یافت. این افزایش به دلیل نشت متان از کشتی‌های LNG فسیلی و شدت بالای انتشار گازها در تولید متانول مبتنی بر زغال‌سنگ در چین است. همچنین، انتشار گازهای گلخانه‌ای از کشتی‌ها به صورت تجمعی تنها ۱.۳% بین سال‌های ۲۰۲۵ تا ۲۰۵۰ کاهش خواهد یافت که عمدتاً به دلیل بهبود کارایی انرژی ناشی از جایگزینی کشتی‌های قدیمی است.

افزایش سطح یارانه‌ها بدون سیاست‌های حمایتی دیگر می‌تواند به افزایش ۱۷.۴% گازهای گلخانه‌ای بین سال‌های ۲۰۲۵ تا ۲۰۵۰ منجر شود. در غیاب سیاست‌های حمایتی اضافی، استفاده از سوخت‌های فسیلی برای NCEVs همچنان ارزان‌تر از سوخت‌های تجدیدپذیر خواهد بود. ترکیب یک مکانیزم قیمت‌گذاری کربن، الزام ترکیب سوخت‌های الکترونیکی و حمایت از سوخت‌های الکترونیکی می‌تواند به پذیرش NCEVs و افزایش استفاده از سوخت‌های الکترونیکی کمک کند. در مدل‌سازی ما، این سناریو باعث کاهش ۴.۵% در انتشار گازهای گلخانه‌ای از ۲۰۲۵ تا ۲۰۵۰ شد، در حالی که سیاست RNR به تنهایی منجر به افزایش ۶.۱% خواهد شد.

منبع: hellenicshippingnews.com

چرا این خبر مهم است؟

سیاست نوسازی کشتی‌ها در چین می‌تواند تأثیرات قابل توجهی بر کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و بهبود کیفیت هوا داشته باشد. با توجه به نقش چین به عنوان یک بازیگر کلیدی در حمل و نقل دریایی، موفقیت این سیاست می‌تواند الگویی برای سایر کشورها باشد.

پیشینه

چین به عنوان یکی از بزرگترین تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان انرژی در جهان، با چالش‌های جدی در زمینه انتشار گازهای گلخانه‌ای مواجه است. سیاست‌های جدید نوسازی کشتی‌ها می‌تواند به کاهش این چالش‌ها کمک کند، اما نیاز به اقدامات مکمل دارد.

اعداد مهم

– ۱۸% نوسازی ناوگان در دوره سیاست (۲۰۲۵-۲۰۲۸)
– ۱۱۵% کشتی‌های بیشتر با LNG
– ۲۴۵% کشتی‌های بیشتر با متانول
– ۶.۱% افزایش انتشار گازهای گلخانه‌ای تا ۲۰۵۰ بدون اقدامات لازم