چالش‌های توافق جهانی برای کاهش گازهای گلخانه‌ای در صنعت کشتیرانی
محیط زیست

چالش‌های توافق جهانی برای کاهش گازهای گلخانه‌ای در صنعت کشتیرانی

توافق جهانی برای کشتیرانی؛ کلید کاهش گازهای گلخانه‌ای یا چالشی بزرگ؟

تصویر: تولید هوش مصنوعی

توسط ۳ دقیقه زمان مطالعه ۱۱۱,۴۹۳

خلاصهٔ خبر

  • توافق جهانی برای کشتیرانی؛ کلید کاهش گازهای گلخانه‌ای یا چالشی بزرگ؟
  • این خبر به دلیل تأثیر مستقیم آن بر آینده صنعت کشتیرانی و محیط زیست اهمیت دارد.
  • ۱۷۶ کشور عضو IMO
  • هدف دستیابی به انتشار صفر گازهای گلخانه‌ای تا سال ۲۰۵۰

از ۳۰ نوامبر تا ۴ دسامبر، کمیته حفاظت از محیط زیست دریایی سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO) جلسه‌ای فوق‌العاده را برای دستیابی به توافق در مورد نخستین چارچوب قانونی جهانی برای کاهش گازهای گلخانه‌ای ناشی از کشتیرانی برگزار خواهد کرد. این چارچوب به صنعت کشتیرانی کمک خواهد کرد تا از سوخت‌های دریایی مبتنی بر سوخت‌های فسیلی به گزینه‌های کم‌انتشار سوخت منتقل شود.

تأخیر در تصویب چارچوب

تصویب این چارچوب قرار بود در سال ۲۰۲۵ انجام شود، اما به دلیل مخالفت‌های شدید و اختلافات حل‌نشده میان برخی کشورهای عضو، این جلسه به مدت یک سال به تعویق افتاد. فایاس مالک کانچیرالا، پژوهشگر دانشگاه فناوری چالمز در سوئد، بر اهمیت دستیابی به توافق جهانی مؤثر تأکید می‌کند و می‌گوید: "بدون تصمیم‌گیری، این بخش ممکن است از اهداف اقلیمی خود باز بماند و انتشار گازها همچنان ادامه یابد."

اهمیت طراحی چارچوب قانونی

تحقیقات اخیر در نشریه Nature Energy نشان می‌دهد که طراحی موثر چارچوب قانونی نقش حیاتی در دستیابی به خنثی‌سازی کربن در صنعت کشتیرانی دارد. این پژوهش به مزایای ترکیب مشوق‌های اقتصادی با استانداردهای شدت گازهای گلخانه‌ای سوخت اشاره دارد و بر این نکته تأکید می‌کند که تمرکز صرف بر انتشار گازهای گلخانه‌ای از کشتی‌ها کافی نیست.

سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO) که ۱۷۶ کشور عضو دارد، در سال ۲۰۲۳ یک استراتژی جدید برای کاهش گازهای گلخانه‌ای تصویب کرده است که هدف آن دستیابی به انتشار صفر گازهای گلخانه‌ای از کشتیرانی بین‌المللی تا سال ۲۰۵۰ است. در آوریل ۲۰۲۵، کمیته حفاظت از محیط زیست دریایی IMO، پیش‌نویس چارچوب Net-Zero را تأیید کرد که شامل استاندارد شدت گازهای گلخانه‌ای سوخت دریایی و یک مکانیزم قیمت‌گذاری برای انتشار گازهای گلخانه‌ای است. با این حال، تلاش‌ها برای تصویب رسمی این چارچوب در اکتبر ۲۰۲۵ با موانع جدی مواجه شد.

در حال حاضر، هیچ چارچوب قانونی جهانی برای مدیریت استفاده از سوخت‌های فسیلی در کشتیرانی وجود ندارد. اگرچه اتحادیه اروپا اقداماتی برای کاهش انتشار گازها در صنعت کشتیرانی معرفی کرده است، اما کشتیرانی بین‌المللی در یک بازار جهانی فعالیت می‌کند. یک چارچوب بین‌المللی مشترک می‌تواند به هم‌راستایی مشوق‌ها در کشورهای مختلف کمک کرده و خطرات را برای شرکت‌هایی که در سوخت‌های خنثی کربن سرمایه‌گذاری می‌کنند، کاهش دهد.

مالک کانچیرالا می‌گوید: "در شرایط فعلی، شرکت‌هایی که در سوخت‌های کم‌انتشار سرمایه‌گذاری می‌کنند، می‌توانند با هزینه‌های بالاتری نسبت به رقبای خود که همچنان از سوخت‌های فسیلی استفاده می‌کنند، مواجه شوند. یک چارچوب جهانی به خوبی طراحی شده می‌تواند این مشوق‌ها را تغییر دهد و به کاهش واقعی گازهای گلخانه‌ای کمک کند."

منبع: hellenicshippingnews.com

چرا این خبر مهم است؟

این خبر به دلیل تأثیر مستقیم آن بر آینده صنعت کشتیرانی و محیط زیست اهمیت دارد. تصویب یک چارچوب قانونی جهانی می‌تواند به کاهش گازهای گلخانه‌ای و دستیابی به اهداف اقلیمی کمک کند. عدم توافق ممکن است به ادامه روند فعلی و افزایش انتشار گازها منجر شود.

پیشینه

صنعت کشتیرانی به عنوان یکی از منابع اصلی انتشار گازهای گلخانه‌ای شناخته می‌شود و نیاز به تغییر به سوخت‌های کم‌انتشار احساس می‌شود. در حال حاضر، نبود یک چارچوب قانونی جهانی به چالش‌های موجود در این صنعت دامن می‌زند و کشورهای مختلف در تلاش برای دستیابی به توافق هستند.

اعداد مهم

– ۱۷۶ کشور عضو IMO
– هدف دستیابی به انتشار صفر گازهای گلخانه‌ای تا سال ۲۰۵۰
– تصویب استراتژی جدید در سال ۲۰۲۳