تولید پروتئین تک‌یاخته‌ای با استفاده از متانول، به عنوان یک روش نوین بیوتکنولوژی، به ایران این امکان را می‌دهد که وابستگی به واردات نهاده‌های پروتئینی خوراک دام و طیور را کاهش دهد. ایران با ظرفیت اسمی سالانه ۱۷٫۴ میلیون تن تولید متانول، می‌تواند بخشی از ظرفیت پتروشیمی خود را به تأمین نهاده‌های راهبردی خوراک دام، طیور و آبزیان اختصاص دهد.
چالش‌های تأمین پروتئین دامی
وابستگی به واردات پروتئین‌های دامی، زنجیره تأمین غذای کشور را در برابر تحریم‌ها و اختلالات تجاری آسیب‌پذیر کرده است. در شرایط کنونی، بررسی روش‌های نوین تولید پروتئین که وابستگی کمتری به زمین کشاورزی و منابع آب دارند، به شدت اهمیت یافته است. پروتئین تک‌یاخته‌ای به عنوان یک راهکار جایگزین، می‌تواند با استفاده از میکروارگانیسم‌ها و مواد اولیه‌ای مانند متانول، به تولید زیست‌توده‌ای غنی از پروتئین کمک کند.
بیشتر بخوانید: افزایش ۱.۱ درصدی بارگیری زغال‌سنگ دریایی در سال ۲۰۲۶
تحلیل ظرفیت تولید پروتئین تک‌یاخته‌ای
پروتئین تک‌یاخته‌ای به زیست‌توده خشک میکروارگانیسم‌هایی نظیر باکتری‌ها و مخمرها اطلاق می‌شود که در شرایط کنترل‌شده تولید می‌شوند. این میکروارگانیسم‌ها می‌توانند از منابع کربنی متنوعی، از جمله متانول، برای رشد و تولید زیست‌توده غنی از پروتئین استفاده کنند. متانول به عنوان یک منبع کربن در تولید پروتئین تک‌یاخته‌ای مورد توجه قرار گرفته است، زیرا ویژگی‌های شیمیایی مشخص و یکنواخت آن، کنترل فرآیند تولید را تسهیل می‌کند.
ایران با برخورداری از ذخایر گاز طبیعی و ظرفیت تولید متانول، به یکی از تولیدکنندگان مهم این محصول در جهان تبدیل شده است. بر اساس گزارش OPIS، ایران در سال ۲۰۲۶ به عنوان دومین تولیدکننده بزرگ متانول جهان شناخته می‌شود. این ظرفیت می‌تواند در تأمین نیازهای داخلی کشور و کاهش وابستگی به واردات نهاده‌های پروتئینی مؤثر باشد.
پتانسیل‌های آینده و چالش‌ها
با این حال، صادرات متانول به دلیل تحریم‌های بین‌المللی با دشواری‌هایی روبرو بوده است. بررسی امکان استفاده از متانول در تولید پروتئین زیستی، می‌تواند یکی از گزینه‌های توسعه کاربردهای داخلی این محصول پتروشیمیایی باشد. نتایج پژوهش‌ها نشان می‌دهند که پروتئین باکتریایی حاصل از متانول، می‌تواند به عنوان جایگزینی برای کنجاله سویا در جیره جوجه‌های گوشتی و همچنین در خوراک آبزیان مانند میگوی سفید غربی کاربرد داشته باشد.
تولید پروتئین زیستی از متانول می‌تواند پیوندی میان ظرفیت صنایع پتروشیمی و نیازهای بخش کشاورزی و دامپروری ایجاد کند. با تأمین زیرساخت‌های لازم، توسعه فناوری و تضمین کیفیت، این رویکرد می‌تواند به تنوع‌بخشی منابع تأمین خوراک و تقویت تاب‌آوری زنجیره غذایی کشور کمک نماید.
بیشتر بخوانید: پیشنهاد تأسیس بانک نفت برای بهبود خدمات مالی کارکنان و بازنشستگان · فعالیت بونکرینگ در بندر نینگبو-ژوشان با تأمین سه سوخت مختلف
