گوگرد به عنوان یکی از عناصر ضروری در سیستم صنعتی مدرن، به ویژه در کشاورزی، اهمیت ویژه‌ای پیدا کرده است. قبل از آغاز جنگ ایران، ۲۴ درصد از عرضه جهانی گوگرد از طریق تنگه هرمز منتقل می‌شد، اما با ادعای کنترل دولت ایران بر این تنگه، اطلاعات قابل اعتمادی درباره وضعیت کنونی ارسال گوگرد وجود ندارد و احتمالاً مقدار آن به صفر نزدیک است.
افزایش قیمت گوگرد و تأثیر آن بر کشاورزی
قیمت گوگرد در آغاز جنگ ایران حدود ۵۰۰ دلار برای هر تن بود، در حالی که در حال حاضر این قیمت به بیش از ۸۰۰ دلار رسیده است. در ماه ژوئن، برخی مشتریان برای گوگرد کانادایی بیش از ۱۰۰۰ دلار پرداخت کردند که رکورد جدیدی محسوب می‌شود. این قیمت‌های بالا، تأمین کودهای فسفاته که برای تولید آنها به اسید سولفوریک نیاز است را به شدت تهدید می‌کند. در واقع، ۵۰ درصد از تمام اسید سولفوریک برای تولید کودها استفاده می‌شود که ۴۲.۵ درصد آن به تولید کود فسفاته و ۷.۵ درصد به تولید آمونیوم سولفات به عنوان منبعی از نیتروژن و گوگرد اختصاص دارد.
بیشتر بخوانید: کاهش نرخ‌های حمل LNG و LPG در بازارهای بین‌المللی
دلایل کاهش عرضه گوگرد
کاهش شدید عرضه گوگرد و نیتروژن، به ویژه در کشورهای حاشیه خلیج فارس که در حال حاضر درگیر جنگ ایران هستند، به بحران غذایی جهانی دامن زده است. زمانی که ایران کنترل تنگه هرمز را در دست گرفت، نه تنها ارسال نفت به شدت کاهش یافت بلکه دیگر مواد کلیدی نیز تحت تأثیر قرار گرفتند. در گذشته، گوگرد عمدتاً از معادن سطحی و زیرزمینی استخراج می‌شد، اما با توجه به سیاست‌های دولتی در اوایل دهه ۱۹۹۰ برای کاهش باران‌های اسیدی ناشی از سوخت‌های فسیلی، صنعت نفت و گاز به استخراج گوگرد به عنوان یک محصول جانبی روی آورد. با توجه به اینکه ۹۰ درصد از عرضه جهانی گوگرد به طور فعلی از پالایشگاه‌های نفت و گاز تأمین می‌شود، جایگزین کردن آن با تولید از معادن قبلاً مورد بهره‌برداری شده در کوتاه‌مدت تقریباً غیرممکن است.
در شرایط کنونی، تولیدکنندگان کودهای فسفاته با چالش‌های مالی مواجه هستند و نمی‌توانند هزینه‌های افزایش یافته را به کشاورزان منتقل کنند که خود از افزایش قیمت‌های سوخت و کودهای نیتروژنی رنج می‌برند. در این میان، صنعت معدن که برای استخراج فلزاتی همچون مس و اورانیوم به اسید سولفوریک وابسته است، با افزایش قیمت این فلزات در حال برخورداری از مزایای بیشتری است.
قیمت‌های بالای ورودی‌ها و شرایط جوی نامساعد، پیش‌بینی می‌کند که تولید غذایی جهانی در سال آینده کاهش یابد. این وضعیت، نگرانی‌هایی را برای کشاورزان و سیاست‌گذاران به وجود آورده است که برای مقابله با این بحران نیاز به راهکارهای فوری دارند.
بیشتر بخوانید: اجرای طرح واریز یارانه‌ها به کیف پول ایران در دست پیگیری است · ثبات تولید نفت اوپک‌پلاس در نوامبر ۲۰۲۳
