IMarEST (موسسه مهندسی دریایی، علم و فناوری) در آستانه برگزاری MEPC۸۵، موانع اصلی در راستای دستیابی به استراتژی گازهای گلخانه‌ای ۲۰۲۳ IMO را شناسایی کرده است. اعضای این موسسه، در نشست گروه ویژه انرژی و محیط زیست کشتی (SEESIG)، نظرات خود را از حرفه‌ای‌های مختلف در زمینه مدیریت کشتی، جوامع طبقه‌بندی، مهندسی، علم، دانشگاه و خدمات دریایی جمع‌آوری کردند.
شناسایی موانع اصلی
بر اساس یافته‌های این نشست، اعضای IMarEST به‌طور کلی با هدف IMO در دستیابی به کربن صفر از کشتیرانی بین‌المللی مخالفتی نداشته‌اند. اما آنها به مسائل مهمی همچون آمادگی زیرساخت، مشوق‌های تجاری، دسترسی به سوخت و توزیع مسئولیت در زنجیره ارزش دریایی به‌عنوان موانع اصلی پیشرفت اشاره کردند. آلاسدیر وی‌شارت (Alasdair Wishart)، مدیر فنی و سیاست‌گذاری در IMarEST، اظهار داشت: «ما شاهد مخالفتی با چارچوب کربن صفر یا اصول دکربن‌سازی نیستیم. این موضوع به‌ویژه در آستانه MEPC۸۵ امیدوارکننده است.»
بیشتر بخوانید: افزایش مصرف سی‌ان‌جی در کرمانشاه و صرفه‌جویی ۲۸ میلیون لیتری بنزین
مسیرهای دکربن‌سازی و نیاز به همکاری
پاسخ‌دهندگان در این نظرسنجی به طیف وسیعی از مسیرهای بالقوه دکربن‌سازی، از جمله سوخت‌های کم‌کربن و بدون کربن، فناوری‌های بهره‌وری انرژی و بهبودهای عملیاتی ابراز اعتماد کردند. با این حال، بسیاری از آنها به عدم قطعیت‌ها در تولید سوخت، زیرساخت‌های سوخت‌گیری، زنجیره‌های تأمین و چارچوب‌های قانونی بلندمدت به‌عنوان عواملی که مانع تصمیم‌گیری‌های سرمایه‌گذاری می‌شوند، اشاره کردند.
علاوه بر این، شرکت‌کنندگان به ضرورت همکاری بیشتر در صنعت دریایی تأکید کردند. آنها بر لزوم هماهنگی بیشتر میان مالکان کشتی، اپراتورها، بنادر، تولیدکنندگان سوخت، اجاره‌دهندگان، مالکان محموله و سیاست‌گذاران برای تحقق کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در این بخش تأکید کردند.
به‌طور قابل توجهی، پاسخ‌دهندگان بر اقدام‌های عملیاتی مانند بهینه‌سازی سفر، دیجیتالی‌سازی و ورود به موقع به بنادر به‌عنوان برخی از مؤثرترین فرصت‌ها برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در کوتاه‌مدت تأکید کردند. این یافته‌ها نشان می‌دهند که پیشرفت می‌تواند هم‌اکنون در حالی که راه‌حل‌های سوخت و پیشرانه بلندمدت در حال توسعه هستند، حاصل شود.
آلاسدیر وی‌شارت افزود: «صنعت کشتیرانی فرصتی منحصر به فرد برای کنترل انتشارات خود و تسریع انتقال به کربن صفر دارد. هزینه عدم اقدام بیشتر از هزینه اقدام است و بسیاری از فناوری‌های لازم برای کاهش انتشار گازها هم‌اکنون وجود دارند یا به سرعت در حال پیشرفت هستند.»
با توجه به این نکته، اعضای IMarEST این سؤال را مطرح می‌کنند که چگونه می‌توان موانع عملی را سریع‌تر برطرف کرد تا به هدف کربن صفر تا سال ۲۰۵۰ دست یافت. این تعهد به‌وضوح در میان اعضای IMarEST وجود دارد و انتظار می‌رود همکاری‌های بیشتری در این راستا شکل گیرد.
بیشتر بخوانید: اکثریت شهروندان اتحادیه اروپا به انتقال سریع به انرژی‌های تجدیدپذیر رأی مثبت دادند · AskChief به بیش از ۱۰۰ کشتی در کمتر از یک سال دست یافت
