کشتی‌های با قابلیت استفاده از سوخت متانول و اتانول به لیست سفارشات خشک‌بار افزوده شده‌اند. این کشتی‌ها از سال ۲۰۲۳ به تدریج وارد این بازار شده و از ماه مه ۲۰۲۶ به محبوبیت بیشتری دست یافته‌اند، به طوری که تعداد آن‌ها تا سپتامبر به ۱۹ کشتی رسید. این روند نشان‌دهنده تغییرات قابل توجهی در انتخاب سوخت بین مالکان کشتی‌ها است.
توسعه کشتی‌های با سوخت انعطاف‌پذیر
این تغییرات به دلیل عدم قطعیت در مورد بهترین سوخت جایگزین، از نظر قیمت، دسترسی و مزایای قانونی است. مالکان کشتی و اجاره‌دهندگان به دنبال راه‌حل‌هایی برای این عدم قطعیت هستند و به همین دلیل به سفارش کشتی‌های جدید با قابلیت استفاده از سوخت‌های مختلف روی آورده‌اند. در حال حاضر، ۱۹ کشتی با قابلیت استفاده از سوخت متانول و اتانول در لیست سفارشات خشک‌بار وجود دارد که به حرکت شرکت Vale به سمت کشتی‌های حمل سنگ معدنی با سوخت انعطاف‌پذیر مرتبط است.
بیشتر بخوانید: حمله به کشتی اماراتی در خلیج فارس با موشک‌های ناشناس
تأثیر قیمت سوخت و وجود زیرساخت
در حالی که برخی مالکان به کشتی‌های متعارف و با سوخت معمولی تمایل دارند، شرکت Pacific Basin چهار کشتی جدید با سوخت دوگانه متانول را با کشتی‌های با سوخت متعارف جایگزین کرده است. این تغییر موجب کاهش هزینه کل برنامه از ۱۸۶ میلیون دلار به ۱۵۶.۸ میلیون دلار شده است. در این راستا، شرکت Drewry نیز به افزایش فعالیت‌های بازسازی متانول اشاره کرده است که به دلیل توسعه بسته‌های تبدیل از سوی تولیدکنندگان موتور انجام می‌شود. با این حال، قیمت‌های بالای سوخت و دسترسی محدود همچنان مانع از مصرف واقعی متانول هستند.
تحلیل‌های Drewry نشان می‌دهد که سوخت‌های جایگزین تنها ۹.۵٪ از تقاضای انرژی حمل و نقل در سال ۲۰۲۵ را تأمین کرده‌اند و سهم متانول تنها ۰.۳٪ از مصرف سوخت‌های جایگزین بوده است. بنابراین، ساخت کشتی‌های با قابلیت‌های بیشتر به تنهایی نمی‌تواند به انتقال به سوخت‌های جدید کمک کند.
با توجه به اینکه کشتی‌های خشک‌بار معمولاً بین مناطق مختلف جابه‌جا می‌شوند، دسترسی به سوخت‌های جایگزین بسیار حیاتی است. اگر مالکان مجبور باشند برای استفاده از سوخت‌های جایگزین هزینه‌های بیشتری پرداخت کنند، انگیزه کمتری برای استفاده از این سوخت‌ها خواهند داشت.
در آینده، اگر قیمت سوخت‌های جایگزین کاهش یابد، شبکه‌های سوخت‌گیری گسترش یابد و هزینه‌های کربن قیمت سوخت‌های متعارف را افزایش دهد، کشتی‌های با قابلیت سوخت انعطاف‌پذیر ممکن است مزیت بیشتری پیدا کنند. مالکان بار بزرگ نیز می‌توانند با توجه به قابلیت‌های سوخت و انتشار گازهای گلخانه‌ای در تصمیم‌گیری‌های اجاره‌ای تأثیرگذار باشند.
نتیجه‌گیری
در حالی که ۱۹ کشتی با قابلیت استفاده از سوخت متانول و اتانول در لیست سفارشات قرار دارند، این امر به معنای تغییر سریع به سمت اتانول نیست. در عوض، نشان‌دهنده این است که برخی از مالکان برای انعطاف‌پذیری سرمایه‌گذاری کرده‌اند، در حالی که صنعت هنوز در مورد اقتصادیات و مقررات آینده سوخت‌ها عدم شفافیت دارد. سال‌های آینده برای تعیین اینکه آیا این انعطاف‌پذیری به مزیت تجاری تبدیل می‌شود یا خیر، بسیار حیاتی خواهد بود.
بیشتر بخوانید: OSRL در مدیریت بحران‌های زیرآبی به اهمیت آمادگی و فناوری تأکید دارد · ثبت رکورد جهانی تولید پیوسته اوره در پتروشیمی مسجدسلیمان
