کشورهای در حال توسعه با رشد اقتصادی سریع، بهویژه برزیل، هند، نیجریه و اندونزی، در حال آمادهسازی برای افزایش تقاضای انرژی خود در دهههای آینده هستند. بر اساس گزارش جدیدی از S&P Global، این کشورها به دنبال گسترش تولید و واردات انرژی به منظور همگام شدن با توسعه اقتصادی سریع خود هستند.
توسعه ظرفیت انرژی تجدیدپذیر
در حالی که رهبران این کشورها تلاش میکنند تا ظرفیت انرژی تجدیدپذیر خود را گسترش دهند، تأمین تقاضا نیازمند رویکردی جامع به انرژی است که زندگی نفت و گاز را ادامه دهد. این گزارش پیشبینی میکند که کشورهای در حال توسعه میتوانند تا سال ۲۰۶۰ بیش از ۶۰ درصد به تقاضای کل انرژی جهان اضافه کنند. به گفته S&P Global، این معادل افزودن یک چین دیگر به مصرف جهانی است.
بیشتر بخوانید: اتحاد ریل و گروه AD Ports خدمات ریلی یکپارچهای را راهاندازی کردند
نقش چین در تولید انرژی پاک
چین به عنوان بزرگترین تولیدکننده زیرساختهای انرژی پاک در جهان، بهطور قابل توجهی در افزایش ظرفیت انرژی تجدیدپذیر کشورهای در حال توسعه تأثیرگذار بوده است. بسیاری از این کشورها به دلیل سیلاب فناوریهای انرژی پاک ارزان از چین، بهویژه در زمینه نصب پنلهای خورشیدی، شاهد رشد قابل توجهی بودهاند. این در حالی است که نوسانات بازار نفت و گاز به دلیل بسته شدن تنگه هرمز نیز بر این موضوع تأثیرگذار بوده است.
با این وجود، در حالی که انقلاب تجدیدپذیر در جنوب جهانی در حال شتابگیری است، S&P Global هشدار میدهد که انتظار نداشته باشید که انرژی پاک بهطور کامل جایگزین سوختهای فسیلی شود. دَن یرگین، معاون رئیس S&P Global، میگوید: "این رشد تقاضا با انواع مختلف انرژی تأمین خواهد شد و در حالی که انرژیهای تجدیدپذیر بخش مهمی از این تقاضا خواهند بود، نفت و گاز همچنان بخشی از این تصویر خواهند بود."
چالشهای تغییرات اقلیمی میتواند تحقق اهداف زیستمحیطی را دشوار کند، اما کشورهای در حال توسعه بهدنبال این هستند که بهجای "پرش" به سمت شبکههای ۱۰۰ درصد تجدیدپذیر، به توسعه سوختهای فسیلی ادامه دهند.
سرمایهگذاریهای مورد نیاز
کشورهای ثروتمند وعده دادهاند که با تأمین مالی کاهش کربن در کشورهای فقیر، این نابرابری را اصلاح کنند. با این حال، تاریخچه تأمین مالی اقلیمی مملو از وعدههای شکسته است. در حالی که تولید چین به کاهش هزینههای انرژی تجدیدپذیر کمک کرده است، این امر نیاز به سرمایهگذاریهای کلان از سوی کشورهایی دارد که هنوز زیرساختهای انرژی پاک را بهخوبی توسعه ندادهاند.
در این راستا، کتی آت، معاون مدیر اجرایی در Energy for Growth Hub، اشاره میکند که کشورهای در حال توسعه نمیتوانند منتظر کاهش هزینههای انرژی تجدیدپذیر بمانند تا سیستمهای انرژی خود را توسعه دهند. او میگوید: "رشد تقاضای انرژی در کشورهای در حال توسعه، نتیجه توسعه اقتصادی، افزایش درآمد و ایجاد شغل است. در حال حاضر، متوسط مصرف انرژی یک لیبریایی در یک سال کمتر از مصرف یک یخچال است، بنابراین مقیاس فقر انرژی در این کشورها بسیار بالاتر از آن چیزی است که بسیاری از آمریکاییها تصور میکنند."
این واقعیت بهویژه با افزایش اخیر تقاضای انرژی و اثر کربن در کشورهای توسعهیافته تحت تأثیر هوش مصنوعی تشدید شده است.
بیشتر بخوانید: UBS پیشبینی تورم منطقه یورو را به ۳.۵ درصد افزایش داد · MIT فرآیند جدیدی برای استخراج هیدروژن خالص از آمونیاک معرفی کرد
