اتحادیه اروپا سیاست پالایشگاه‌های نفت را بازبینی می‌کند
نفت و پتروشیمی

اتحادیه اروپا سیاست پالایشگاه‌های نفت را بازبینی می‌کند

بازنگری سیاست‌های پالایشگاهی؛ تلاشی برای امنیت انرژی و محیط زیست

تصویر: تولید هوش مصنوعی

توسط ۳ دقیقه زمان مطالعه ۳۰,۵۴۲

خلاصهٔ خبر

  • بازنگری سیاست‌های پالایشگاهی؛ تلاشی برای امنیت انرژی و محیط زیست
  • این خبر به دلیل تأثیرات گسترده‌اش بر امنیت انرژی و وضعیت اقتصادی اروپا حائز اهمیت است.
  • کاهش ۱۰ درصدی ظرفیت پالایش
  • افزایش ۱۰۰ میلیارد یورویی هزینه واردات انرژی

اتحادیه اروپا سیاست بلندمدت خود درباره پالایشگاه‌های نفت را بازنگری می‌کند. کمیسیون اروپا در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۶ (۶ آبان ۱۴۰۵) نخستین «گفت‌وگوی عالی‌رتبه» را با صنعت پالایش برگزار کرد. هدف این نشست بررسی امنیت انرژی، رقابت‌پذیری صنعت و آمادگی دفاعی بود.

افزایش قیمت گاز طبیعی و وابستگی به واردات

قیمت گاز طبیعی در اروپا در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۶ (۸ آبان ۱۴۰۵) از ۱۰۰ یورو برای هر مگاوات‌ساعت گذشت. این رقم بالاترین سطح از زمان حمله روسیه به اوکراین در ۲۰۲۲ است. اختلال در عرضه گاز مایع از تنگه هرمز و نگرانی از تشدید درگیری‌ها پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا این افزایش را تشدید کرده است. برای خانوارهای اروپایی، این سطح معمولاً به هزینه‌های بالاتر انرژی و حمل‌ونقل منجر می‌شود.

کاهش ظرفیت پالایش و چالش‌های زیست‌محیطی

اروپا در ۲۰ سال گذشته حدود یک‌چهارم پالایشگاه‌های خود را بست و ظرفیت پالایش قاره نزدیک به ۱۰ درصد کاهش یافته است. سیاست‌گذاران انتظار داشتند که گذار به انرژی پاک، تقاضا برای بنزین و گازوئیل را به‌تدریج کاهش دهد. بخش عمده‌ای از این تعطیلی‌ها به قواعد سخت زیست‌محیطی برمی‌گردد.

در نظام مجوز انتشار کربن اتحادیه اروپا، سقف انتشار پالایشگاه‌ها هر سال پایین می‌آید و مجوزهای رایگان آن‌ها کاهش می‌یابد، که به معنی افزایش هزینه فعالیت است. همچنین، مقررات انتشار صنعتی، نوسازی‌های پرهزینه‌ای را الزامی می‌کند و حاشیه سود پالایش را کاهش می‌دهد. این وضعیت باعث شد که اروپا بیشتر به واردات فرآورده‌های نفتی وابسته شود. شوک انرژی اخیر بیش از ۱۰۰ میلیارد یورو (حدود ۱۱۱ میلیارد دلار) به قبض واردات قاره افزوده است، رقمی که نزدیک به ۲۵۰ دلار برای هر ساکن اتحادیه محاسبه می‌شود.

لهستان، چک و اسلواکی از کمیسیون اروپا خواسته‌اند راهبرد حمایتی بلندمدتی برای پالایشگاه‌ها تعریف کند. آن‌ها می‌گویند قواعد اقلیمی سخت‌گیرانه، قاره را به سوخت وارداتی وابسته‌تر می‌کند و هم‌زمان خواستار دسترسی پالایشگاه‌ها به منابع مالی اتحادیه برای نوسازی شده‌اند. داده‌های نشست نشان می‌دهد که پالایشگاه‌های اروپا هنوز حدود ۷۰ درصد سوخت جت و ۸۵ درصد گازوئیل مصرفی قاره را تأمین می‌کنند.

آندریوس کوبیلیوس، کمیسر دفاع و فضا، تأکید کرد که سوخت برای جابه‌جایی نیروهای نظامی حیاتی است. بر اساس الگوی آمادگی ناتو، این ائتلاف باید ظرف ۱۰ روز نخست بحران، ۱۰۰٬۰۰۰ نیرو را اعزام و تأمین کند. نفت خام به‌تنهایی نیاز را برطرف نمی‌کند، چون بدون پالایشگاه به بنزین، گازوئیل و سوخت جت تبدیل نمی‌شود. کمیسیون در چارچوب طرح «شتاب‌دهی اروپا» مقررات را اصلاح می‌کند تا ذخایر راهبردی سوخت در شرایط استثنایی برای مصارف نظامی در دسترس باشد. همچنین، نقشه‌راهی مشترک با صنعت برای سرمایه‌گذاری در سوخت‌های زیستی و سوخت‌های الکترونیکی اعلام شد. این چرخش میان الزام‌های دفاعی و هدف‌های بلندمدت گذار سبز اروپا، تنش‌هایی را به وجود آورده است.

چرا این خبر مهم است؟

این خبر به دلیل تأثیرات گسترده‌اش بر امنیت انرژی و وضعیت اقتصادی اروپا حائز اهمیت است. با افزایش قیمت گاز و چالش‌های زیست‌محیطی، اتحادیه اروپا ناچار به بازنگری در سیاست‌های پالایشگاه‌های نفت خود شده است تا بتواند به وابستگی کمتر به واردات سوخت و بهبود شرایط زیست‌محیطی دست یابد.

پیشینه

در دو دهه گذشته، اروپا با کاهش ظرفیت پالایشگاه‌ها و افزایش قوانین زیست‌محیطی مواجه بوده است. این وضعیت باعث شده تا قاره به واردات بیشتر سوخت وابسته شود و چالش‌های جدیدی در زمینه تأمین انرژی و امنیت ملی به وجود آید.

اعداد مهم

– کاهش ۱۰ درصدی ظرفیت پالایش
– افزایش ۱۰۰ میلیارد یورویی هزینه واردات انرژی
– تأمین ۷۰ درصد سوخت جت و ۸۵ درصد گازوئیل توسط پالایشگاه‌های اروپا