شرکتهای حمل و نقل دریایی بزرگ مانند A.P. Møller-Mærsk A/S و Nippon Yusen Kabushiki Kaisha به تدریج در تلاش برای کاهش گازهای گلخانهای (GHG) خود هستند، اما با مشکلاتی در این مسیر مواجهند. گزارشهای اخیر نشان میدهد که این شرکتها در سال ۲۰۲۵ علیرغم کاهش شدت انتشار گازها به دلیل افزایش مسافتهای دریایی ناشی از تنشهای ژئوپلیتیکی، با افزایش کلی انتشار گازها روبهرو بودهاند.
پیشرفت و چالشها در کاهش انتشار گازها
شرکتهای بزرگ دریایی که به دنبال دستیابی به اهداف صفر خالص کربن تا سال ۲۰۵۰ هستند، در گزارشهای سالانه خود نشان دادند که در حالی که شدت گازهای گلخانهای در واحد کار حمل و نقل کاهش یافته است، اما در کل انتشار گازها در حال افزایش است. به گفته Tore Longva، مدیر دکربنسازی در DNV، افزایش مسافتهای دریایی باعث افزایش مصرف سوخت و در نتیجه افزایش کل انتشار گازها شده است.
بیشتر بخوانید: انتخاب شان ام. دالتون بهعنوان رئیس جدید اتحادیه بینالمللی بیمه دریایی
هزینههای بالای سوختهای سبز
سوختهای سبز همچنان به مراتب گرانتر از سوختهای مبتنی بر نفت هستند. به عنوان مثال، متوسط قیمت سوخت ۰.۵%-سولفور در سنگاپور در ماه جولای ۱۸.۶۶ دلار به ازای هر گیگاژول بود که این رقم نسبت به ۲۰.۰۵ دلار برای LNG و ۴۸.۶۹ دلار برای متانول ۱۰۰% پایدار قابل توجه است. این قیمتها نشان میدهد که هزینههای سوختهای سبز هنوز برای شرکتها چالشبرانگیز است.
مقررات و نیاز به هماهنگی جهانی
اتحادیه اروپا از سال ۲۰۲۴ سیستم تجارت انتشار گازهای گلخانهای را به حمل و نقل دریایی گسترش داده و قوانین FuelEU Maritime را در سال ۲۰۲۵ معرفی کرده است. این قوانین به منظور محدود کردن شدت سوختهای دریایی طراحی شدهاند. همچنین، سازمان جهانی دریانوردی (IMO) چارچوب صفر خالص را تصویب کرده است که قرار است از سال ۲۰۲۸ هزینهای برای انتشار گازها از عملیات کشتیها تعیین کند. اما اجرای این طرح با تأخیرهایی مواجه شده است.
تقاضای داوطلبانه و چالشهای اقتصادی
بدون وجود محرکهای کافی جهانی، شرکتهای حمل و نقل دریایی تلاش میکنند تا خدمات حمل و نقل پایدار را با قیمتهای بالاتر ارائه دهند. به عنوان مثال، استفاده از بیوفیول و متانول سبز در A.P. Møller-Mærsk A/S در سال ۲۰۲۵ به ۱,۵۲۴ گیگاوات ساعت کاهش یافته است که معادل نصف میزان آن در سال ۲۰۲۴ است. این کاهش به دلیل تقاضای کمتر از سوی دارندگان بار گزارش شده است.
چشمانداز آینده صنعت حمل و نقل دریایی
شرکتهای بزرگ ژاپنی مانند Mitsui O.S.K. Lines Ltd. معتقدند که میتوانند با بهبود کارایی انرژی و استفاده از سوختهای جایگزین موجود، کاهش قابل توجهی در انتشار گازها داشته باشند. این شرکتها در تلاشند تا از LNG و بیوفیول در عملیات خود بهره ببرند و به سمت سوختهای بدون کربن مانند آمونیاک حرکت کنند.
بیشتر بخوانید: تحقیقات جدید درباره خواب در جوامع غیرصنعتی · جنیفر جوردن-سایفی در نروژ: لزوم پیشرفت در کاهش کربن حمل و نقل دریایی
