پژوهشگران دانشگاه تگزاس در آستین راهکاری نوآورانه برای مدیریت مصرف آب در مراکز داده هوش مصنوعی ارائه کرده‌اند. در شرایطی که boom هوش مصنوعی فشار زیادی بر منابع آب و انرژی جهانی وارد می‌کند، استفاده از آب‌های آلوده حاصل از صنعت نفت و گاز می‌تواند به عنوان یک منبع پایدار برای تامین آب این مراکز مطرح شود.
نیازهای آب مراکز داده هوش مصنوعی
با توجه به رشد سریع مراکز داده بزرگ، نیاز به منابع آب بسیار افزایش یافته است. طبق آمارها، یک مرکز داده بزرگ می‌تواند تا ۵ میلیون گالن آب در روز مصرف کند. این در حالیست که مصرف واقعی آب ممکن است حتی بیشتر از این مقدار باشد. پژوهش‌هایی از دانشگاه میشیگان نشان می‌دهد که نیاز به آب برای تولید انرژی لازم برای این مراکز باید نیز در نظر گرفته شود. به عنوان مثال، در سه مرکز داده بزرگ در میشیگان، مجموع مصرف آب با احتساب آب مورد نیاز برای تولید انرژی به ۱۴ میلیارد گالن افزایش می‌یابد.
بیشتر بخوانید: GT Wings از AirWing™S به عنوان نوآوری در کشتی‌های کوچک رونمایی کرد
راهکارهای نوین برای خنک‌سازی مراکز داده
در مقاله‌ای جدید که در نشریه علمی Water Research منتشر شده، پژوهشگران روش‌های مختلفی برای تصفیه آب‌های آلوده با هدف استفاده در خنک‌سازی مراکز داده را بررسی کرده‌اند. روش اسمز معکوس به عنوان کارآمدترین روش شناخته شده، اما در برابر آب‌های شورتر از آب دریا با چالش‌هایی مواجه است. در مواقعی که این روش قابل اجرا نیست، تبدیل آب به بخار و جمع‌آوری آب شیرین حاصل، گزینه‌ای دیگر است، هرچند که این روش انرژی‌برتر است.
گرگ استنتون، استاد دانشگاه کالیفرنیا در ریورساید، به اهمیت توجه به مصرف غیرمستقیم آب اشاره کرده و می‌گوید: «این مصرف غیرمستقیم گاهی اوقات بسیار بیشتر از مصرف مستقیم است و تأثیرات جدی بر منابع آب منطقه‌ای دارد.»
پژوهشگران همچنین به این نکته اشاره کرده‌اند که استفاده از آب‌های آلوده از صنعت نفت و گاز می‌تواند به کاهش نیاز مراکز داده به آب کمک کند و در عین حال یک مشکل بزرگتر برای صنعت سوخت فسیلی را حل کند. به گفته Vaibhav Bahadur، یکی از پژوهشگران این تحقیق، تنها میدان پرمین روزانه حدود ۷۹۰ میلیون گالن آب آلوده تولید می‌کند که بیش از ۱۵۰ برابر آب مصرفی یک مرکز داده بزرگ است.
به این ترتیب، میدان پرمین با تولید معادل ۱۲۰۰ استخر المپیک در روز، چالش‌های جدی برای ذخیره‌سازی این آب‌ها ایجاد می‌کند. این آب‌ها در حال حاضر به مسافت‌های طولانی حمل شده و به عمق زمین تزریق می‌شوند، که این امر خطراتی از جمله فعالیت‌های زلزله‌ای را به همراه دارد.
Bahadur همچنین به نیاز فوری برای یافتن راهکارهایی برای استفاده از این آب‌ها اشاره کرد و گفت: «ما به زودی با کمبود فضا برای دفن این آب‌ها مواجه خواهیم شد، به طوری که تا سال ۲۰۳۰ این مشکل جدی‌تر خواهد شد. پاکسازی این آب‌ها برای استفاده در مراکز داده یک راه عالی برای حل این مشکل است.»
بیشتر بخوانید: نقش گسترش کاتالیست ایرانیان در ارتقای بهره‌وری صنعت فولاد · بازار VLCC در هفته ۴۲ سال ۲۰۲۶ با چالش‌هایی مواجه است
