نام مصطفی نیازآزری، فرزند کیومرث نیازآزری، بارها در جریان رسیدگی به پرونده اکبر طبری مطرح شده است. کیومرث نیازآزری، مدیرکل سابق اطلاعات استان مازندران، پیشتر توسط حفاظت اطلاعات قوه قضاییه بازداشت شده بود.
حلقه شایان و اتهامات مرتبط با نفت
مصطفی نیازآزری همچنین بهعنوان یکی از اعضای «حلقه شایان» معرفی شده است؛ حلقهای متشکل از روحالله رضوی، محمدهادی مؤمنین، احسان تیری، مصطفی نیازآزری و محمدجواد باوند. این افراد به عضویت در شبکهای متهم شدهاند که در حوزه فروش نفت، جابهجایی منابع مالی و کنار زدن رقبای تراستی فعالیت داشتهاند.
بر اساس ادعاهای مطرحشده، اعضای این شبکه با استفاده از منابع حاصل از فعالیت تراستیها و درآمدهای نفتی، سرمایهگذاریها و خریدهای گستردهای در ایران انجام دادهاند. یکی از موارد جنجالی، پروژه واردات دو هزار دستگاه آمبولانس با عنوان فعالیت خیریه بوده است. گفته میشود از مجموع دو هزار آمبولانس وعدهدادهشده، تنها ۲۰ دستگاه وارد شد و سرنوشت منابع مالی مربوط به یکهزار و ۹۸۰ دستگاه دیگر مشخص نیست.
فعالیتهای اقتصادی و سرمایهگذاریها
از دیگر فعالیتهای منتسب به این شبکه، خرید کارخانههای فولاد در ایران است. بر اساس این ادعاها، افرادی بهعنوان صاحبان رسمی و مدیران این کارخانهها معرفی شدهاند، درحالیکه مالکان و گردانندگان اصلی در پشت صحنه باقی ماندهاند. سرمایهگذاری در صنایع پتروشیمی و خرید املاک، ساختمانها و دفترهای لوکس نیز از دیگر اقداماتی است که به این مجموعه نسبت داده میشود.
مصطفی نیازآزری در سال ۱۳۹۸، همزمان با مطرحشدن نامش در پرونده اکبر طبری و برخی متهمان این پرونده، از ایران خارج شد. او در سال ۱۴۰۰ به ایران بازگشت و فعالیتهای خود را با عنوان انجام امور خیریه و ورود به صنعت فولاد از سر گرفت.
گفته میشود نیازآزری پس از بازگشت، همکاری خود را با کریم فتی، یکی از چهرههای قدرتمند بازار فولاد، آغاز کرد. این همکاری به راهاندازی و مشارکت در کارخانههایی در قم و آذربایجان منتهی شد. بر اساس ادعاهای موجود، مصطفی نیازآزری با قرار گرفتن پشت نام کریم فتی، وارد بازار فولاد شد و از ظرفیت این کارخانهها برای جابهجایی و پولشویی منابع مالی استفاده کرد.
مدیر اولیه مجموعه سیآیپی فرودگاه مهرآباد فردی به نام مبین معرفی شده که پس از کشف انتقال طلا و ارز با هواپیما از استانبول، از مدیریت کنار گذاشته شد. این مقام، بهعنوان ابزاری برای خرید نفوذ در میان مدیران ارشد و میانی نیز استفاده میشده است.
در نهایت، نام مصطفی نیازآزری در اسناد و ساختار رسمی بسیاری از این شرکتها دیده نمیشود؛ بااینحال، ادعا شده است که مالکیت و کنترل واقعی این مجموعهها در اختیار او قرار دارد.
