مدیرعامل پالایشگاه تبریز باید درباره وضعیت ایمنی فرآیند و شاخصهای کلیدی مدیریت ریسک در این واحد صنعتی پاسخگو باشد. به دنبال حوادث اخیر، از جمله آتشسوزی در واحد آیزوماکس و انفجار مخزن ازت، نیاز به بازنگری در روشهای مدیریتی و ایمنی به شدت احساس میشود.
چالشهای ایمنی و مدیریت ریسک در پالایشگاه تبریز
در هر پالایشگاه، شاخصهای عملکرد مدیریت باید شامل ایمنی فرآیند، مدیریت ریسک، سلامت مکانیکی تجهیزات، بازرسی فنی، تعمیرات اساسی و آمادگی شرایط اضطراری باشد. اما در حال حاضر به نظر میرسد که بخشی از انرژی مدیریتی صرف مسائل حاشیهای مانند رستورانها و جابهجایی تجهیزات شده است. این رویکرد میتواند عواقب جبرانناپذیری به همراه داشته باشد.
بیشتر بخوانید: تاریخ پیچیده پالایشگاههای آفریقایی: گزارشی جنجالی از Gibson Tanker
ضرورت پاسخگویی و اقدام اصلاحی
پس از هر حادثه، سؤال اصلی باید به وضوح پاسخ داده شود: علت ریشهای چه بود؟ چه موانعی شکستند و چه اقداماتی برای جلوگیری از تکرار این حوادث صورت گرفته است؟ مدیرعامل پالایشگاه تبریز باید با ارائه پاسخهای دقیق و قابل اندازهگیری، اعتماد عمومی و کارکنان را جلب کند. در غیر این صورت، هر خطای کوچک میتواند جان انسان و سرمایه ملی را به خطر بیندازد.
پالایشگاه تبریز به عنوان یکی از واحدهای کلیدی در صنعت نفت و گاز ایران، ظرفیت تولید روزانه ۱۲۰ هزار بشکه نفت خام را دارد. به همین دلیل، هر گونه حادثه یا نقص در ایمنی این واحد، نه تنها بر روی کارکنان بلکه بر روی تأمین انرژی کشور نیز تأثیر میگذارد.
در حال حاضر، نیاز به تغییر رویکرد در مدیریت ایمنی و ریسک در پالایشگاه تبریز احساس میشود. با توجه به حوادث اخیر، انتظار میرود که مدیرعامل این پالایشگاه به سرعت اقدامات لازم را برای بهبود شرایط ایمنی و جلوگیری از حوادث آینده انجام دهد.
بیشتر بخوانید: چرا بریتانیا تنها با مالکیت عمومی خارجی کنار میآید؟ · پالایشگاههای چین در آستانه کاهش تولید نفت!
