تجهیزات اضطراری دریایی باید به‌طور فوری در دسترس بوده و قادر به انجام وظایف ایمنی خود باشند. سوخت موجود در این تجهیزات کلیدی باید مناسب و نگهداری‌شده باشد تا عملکرد مطمئن قایق‌های نجات، ژنراتورهای اضطراری و سایر دارایی‌های اضطراری را در زمان نیاز تضمین کند.
اهمیت سوخت DMX
استاندارد ISO ۸۲۱۷، سوخت ویژه‌ای به نام DMX را برای استفاده در تجهیزات اضطراری تعیین کرده است. سوخت DMX دارای ویژگی‌هایی نظیر احتراق سریع پس از دوره‌های طولانی بی‌کاری، قابلیت عملکرد در دماهای پایین و پایداری در ذخیره‌سازی بلندمدت است. این سوخت باید حداقل شاخص ستیز ۴۵.۰، نقطه ابری حداکثر -۱۶ درجه سانتی‌گراد و نقطه اشتعال حداقل ۴۳ درجه سانتی‌گراد را داشته باشد.
بیشتر بخوانید: فاطمه مهاجرانی از کمبود گاز و احتمال قطع آن در استان‌های شمالی خبر داد
آمار نگران‌کننده در کیفیت سوخت
بررسی‌های اخیر نشان می‌دهد که ۴۸ درصد از نمونه‌های سوخت تجهیزات اضطراری به عنوان DMX شناسایی نشده‌اند. همچنین ۲۸.۶ درصد از این نمونه‌ها حاوی FAME بالای ۰.۱ درصد و ۶.۲ درصد دارای آلودگی میکروبی بودند. این آمار نشان می‌دهد که انتخاب سوخت و وضعیت سوخت ذخیره‌شده نیاز به توجه بیشتری دارد تا ایمنی تجهیزات اضطراری تضمین شود.
طبق مقررات SOLAS، سوخت کافی باید برای قایق‌های نجات تأمین شود تا بتوانند به مدت ۲۴ ساعت با سرعت ۶ گره حرکت کنند. این الزام به‌ویژه نشان‌دهنده اهمیت کیفیت سوخت است و بر لزوم تناسب آن با شرایط محیطی تأکید دارد.
در مورد ژنراتورهای اضطراری، دو نوع نقص عملکردی رایج وجود دارد: عدم شروع ژنراتور و شروع آن بدون تأمین برق مورد نیاز. مقررات SOLAS همچنین تأکید می‌کند که منبع اضطراری برق باید ظرفیت و پایداری کافی برای تأمین خدمات ضروری را داشته باشد.
با توجه به اینکه تجهیزات اضطراری ممکن است به مدت طولانی در حالت آماده‌باش باقی بمانند، کیفیت سوخت نقش حیاتی در قابلیت اطمینان این تجهیزات ایفا می‌کند. در نتیجه، استفاده از سوخت DMX نه تنها به لحاظ اقتصادی بلکه به لحاظ ایمنی تجهیزات بحرانی حائز اهمیت است.
بیشتر بخوانید: محمد معتمدی‌زاده ناترازی انرژی را اولویت همکاری دولت و مجلس دانست · تحقیقات ایالات متحده درباره حملات سایبری به نفتکش‌ها
