صادرات نفت ونزوئلا در سپتامبر ۲۰۲۳ به ۱.۰۸ میلیون بشکه در روز رسید که نشاندهنده کاهش نزدیک به ۹ درصدی نسبت به ماه قبل است. افزایش هزینههای حملونقل و فشار تجار برای دریافت تخفیفهای بیشتر، از عوامل اصلی این افت به شمار میروند.
عوامل تاثیرگذار بر صادرات نفت
شرکتهای تجاری جهانی مانند ویتول و ترافیگورا، به شرکت نفت دولتی ونزوئلا (PDVSA) فشار وارد کردهاند تا شرایط بهتری برای فروش نفت فراهم کند. هزینههای بالای حملونقل، حاشیه سود را کاهش داده و تغییر مسیر کشتیها نیز به تأخیر در بارگیری نفت افزوده است. در شرایطی که صادرات کلی کاهش یافته، ایالات متحده همچنان به خرید نفت ونزوئلا ادامه داده و حجم صادرات به این کشور از ۵۵۳ هزار بشکه در روز در ماه اوت به ۶۲۹ هزار بشکه در روز در سپتامبر افزایش یافته است.
بیشتر بخوانید: صادرات گازوئیل و دیزل روسیه از دریای سیاه به صفر رسید
تاثیر بر بازارهای جهانی و آینده تولید
تجارت نفت به کشورهای دیگر نیز تحت تأثیر قرار گرفته است. صادرات نفت به هند از ۲۹۷ هزار بشکه در روز به ۲۵۳ هزار بشکه در روز کاهش یافته و خرید نفت از سوی اروپا نیز به ۸۶ هزار بشکه در روز از ۲۶۰ هزار بشکه در روز افت کرده است. شرکت شیوون نیز با حفظ حجم صادرات حدود ۲۸۳ هزار بشکه در روز، به فعالیت خود ادامه میدهد.
با توجه به آمارهای ارائه شده به سازمان کشورهای صادرکننده نفت (OPEC)، تولید نفت ونزوئلا در ماه اوت حدود ۱.۲ میلیون بشکه در روز بود. با این حال، موجودیهای نفت خام در ترمینال صادرات خوزه در سپتامبر تنها بهطور جزئی کاهش یافتند و همچنان در سطوح بالایی قرار دارند.
در همین حال، بیش از ۲۵۰ شرکت به کاراکاس سفر کردهاند تا در مورد دور بعدی توسعه نفت ونزوئلا بحث کنند. شیوون متعهد به سرمایهگذاری بیش از ۷ میلیارد دلار در طول پنج سال آینده شده و هدف دارد تولید خود را در ونزوئلا به حدود ۶۰۰ هزار بشکه در روز بیش از دو برابر کند. همچنین شرکتهای انی، جئوپارک و قارهای منابع (Continental Resources) به دنبال پروژههای جدید یا گسترش پروژههای خود در این کشور هستند.
بر اساس برآوردهای Rystad Energy، تولید نفت ونزوئلا میتواند تا سال ۲۰۲۸ به ۱.۶ میلیون بشکه در روز و تا سال ۲۰۳۰ به ۱.۸ میلیون بشکه در روز برسد. اما برای رسیدن به این هدف، نیاز به تجهیزات بیشتری وجود دارد. در ماه اوت، ونزوئلا تنها دو دکل حفاری فعال داشت، در حالی که Rystad برآورد کرده که برای پشتیبانی از این مسیر تولید، به حدود ۵۰ دکل حفاری تا سال ۲۰۲۸ و نزدیک به ۸۰ دکل تا سال ۲۰۳۰ نیاز خواهد بود.
سیستم صادرات نفت نیز با چالشهایی روبرو است. تجار بهدلیل افزایش هزینههای حملونقل، خواستار تخفیفهای بیشتری هستند و شلوغی در بندرها نیز باعث تأخیر در بارگیری محمولهها شده است.
بیشتر بخوانید: افت بیشتر قیمت نفت وست تگزاس اینترمدییت نسبت به برنت · ادامه بیوقفه صادرات نفت خام ایران با ظرفیت ۴ میلیون بشکه در روز




