بازار زیرساخت‌های بندری در سطح جهانی پیش‌بینی می‌شود از ۱۶۴.۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۳ به ۲۷۸.۳ میلیارد دلار تا سال ۲۰۳۲ برسد که معادل رشدی ۷۰ درصدی است. این رشد عمدتاً به دلیل وجود مراکز تولید بزرگ جهانی در منطقه آسیا-پاسیفیک است که ۴۵ درصد از سهم بازار را به خود اختصاص داده است.
افزایش ترافیک کانتینری در هند
به‌طور خاص، هند در یک دهه گذشته تقریباً تعداد کانتینرهای عبوری از بنادر خود را دو برابر کرده و پروژه استراتژیک Sagarmala، که از آغاز این رشد آغاز شده، پایه‌ای قوی برای ادامه توسعه اکوسیستم بندری فراهم کرده است.
بیشتر بخوانید: رشد اقتصادی چین به ۴.۵ درصد در سه‌ماهه سوم رسید
چالش‌های آب و هوایی و تلاش‌ها برای کربن‌زدایی
گزارش ریسک‌های جهانی در سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که تغییرات اقلیمی به‌عنوان یکی از خطرات بلندمدت برای سیستم‌های زمین و اقتصاد، تأثیرات جدی بر عملکرد بنادر دارد. در اروپا، چالش‌های عملیاتی مرتبط با تغییرات اقلیمی از ۴۱ درصد در سال ۲۰۱۸ به ۶۹ درصد در سال ۲۰۲۵ افزایش یافته است. به‌علاوه، بسیاری از بنادر بزرگ آسیا با خطراتی مانند افزایش سطح دریا، طوفان‌ها و سیل‌ها مواجه هستند.
تأکید بر کربن‌زدایی در صنعت دریایی، که از سوی سازمان دریانوردی بین‌المللی (IMO) برای دستیابی به صفر شدن انتشار گازهای گلخانه‌ای تا سال ۲۰۵۰ هدایت می‌شود، نیاز به توسعه و به‌روزرسانی زیرساخت‌های قابل توجهی دارد. تخمین زده می‌شود که سرمایه‌گذاری لازم برای دستیابی به این هدف بین ۱ تا ۱.۴ تریلیون دلار باشد.
فرصت‌های شغلی و نقش بنادر در انتقال به سوخت‌های پاک
انتقال به سوخت‌های دریایی با کربن خنثی می‌تواند تا ۴ میلیون شغل جدید در زنجیره تأمین انرژی تا سال ۲۰۵۰ ایجاد کند. بنادر به‌عنوان زیرساخت‌های ضروری برای تولید، ذخیره و تأمین سوخت‌های جایگزین، نقش کلیدی در این فرآیند دارند.
تصمیمات مسئولانه در زمینه زیرساخت‌های بندری و انرژی می‌تواند به شکل‌گیری تاب‌آوری و رقابت‌پذیری این مراکز در دهه‌های آینده کمک کند. در این راستا، سازمان‌ها باید استراتژی‌های مثبت برای طبیعت و کاهش کربن را به‌طور همزمان در نظر بگیرند.
بیشتر بخوانید: کاهش معاملات آتی گاز طبیعی در پی تقاضای پایین تر از حد انتظار · اجرای طرح واریز یارانه‌ها به کیف پول ایران در دست پیگیری است
