ترکیه، هندوستان و مصر به‌منظور مدیریت انتقال امن غلات از دریای سیاه به مدیترانه همکاری می‌کنند. این کشورها در پاسخ به افزایش ناامنی در دریای سیاه و حملات به کشتی‌های حامل غلات، به دنبال ایجاد ترتیبات امنیتی نوینی هستند.
پیشینه همکاری سه کشور
ولادیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، در گفتگو با رسانه‌ها از مذاکرات با این سه کشور درباره بازگشایی حمل و نقل دریایی غیرنظامی در دریای سیاه خبر داد. به گفته او، این مذاکرات به تدوین برنامه و سند روشنی منجر شده که نقشه راه انتقال ایمن غلات را میسر می‌کند. هدف این همکاری، تعهد طرفین به عدم حمله به کشتی‌های تجاری تعیین شده است.
بیشتر بخوانید: پیش‌بینی افزایش ذخیره‌سازی گاز طبیعی در ایالات متحده توسط EIA
کشورهای ترکیه، هندوستان و مصر تلاش می‌کنند تا تردد کشتی‌های حامل غلات را به شکل منصفانه بین روسیه و اوکراین تقسیم کنند. با این حال، شواهد نشان می‌دهد که روسیه با این پیشنهاد مخالفت کرده و برنامه‌ای برای قبول چنین طرحی ندارد.
ظرفیت بنادر اوکراین و چالش‌های موجود
طبق داده‌های وزارت کشاورزی اوکراین، بنادر این کشور ظرفیت حمل تا ۴۰ میلیون تن محموله غلات را در یک فصل بازاریابی دارند. اما حملات هوایی به زیرساخت‌های بندری و کشتی‌ها از ماه اوت صادرات دریایی را به شدت مختل کرده است. در حال حاضر، اوکراین تنها قادر به دستیابی به ۳۸ درصد از حجم صادرات معمول خود است.
ترکیه در طرح غلات دریای سیاه که در سال ۲۰۲۲ با همکاری سازمان ملل بین روسیه و اوکراین امضا شد، به‌عنوان یک میانجی ایفای نقش کرده بود. این توافق که حدود یک سال اجرا شد، با خروج روسیه از این طرح در ژوئیه ۲۰۲۳ به پایان رسید.
تحلیلگران سیاسی بر این باورند که ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، تمایلی به پذیرش طرح میانجیگری مشترک ترکیه، هندوستان و مصر ندارد. با این حال، این طرح می‌تواند از ارزش سیاسی بالایی برخوردار باشد، چرا که ترکیه برای نخستین بار با هندوستان در یک جبهه قرار گرفته است.
روابط میان ترکیه و هندوستان به‌طور طبیعی تحت تأثیر تنش‌های قدیمی با پاکستان قرار دارد و این اولین بار است که هندوستان با ترکیه در یک پروژه سیاسی-اقتصادی مشترک همکاری می‌کند.
مصر نیز در این همکاری نقش مهمی ایفا می‌کند، چرا که به‌طور مستقیم به امنیت غذایی و غلات دریای مدیترانه وابسته است. در واقع، مصر یک قدرت نظامی صرف نیست بلکه نماینده جنوب جهانی و امنیت غذایی نیز به شمار می‌آید.
بنابراین دریای سیاه دیگر فقط مسئله روسیه و اوکراین نیست، بلکه به موضوع امنیت غذایی خاورمیانه، آفریقا و تجارت جهانی نیز ارتباط دارد. این تحولات نشان می‌دهد که ترکیه در دریای سیاه با یک استراتژی سه‌لایه مواجه است: جلوگیری از گسترش جنگ، حفظ آزادی کشتیرانی و مدیریت امنیت غلات.
بیشتر بخوانید: قیمت آجیل سویا به پایین‌ترین سطح دو ماهه رسید · بازار حمل و نقل دریایی در دریای سیاه به چالش کشیده شده است
