زمان غیرمولد دکلها (NPT) یکی از معیارهای کلیدی در صنعت نفت و حفاری است که به طور مستقیم بر بهرهوری و هزینههای عملیاتی تأثیر میگذارد. در یک مطالعه جامع در سال ۲۰۲۶ که بر روی ۶۹ دکل و ۲۷۹ چاه دریایی انجام شد، مشخص شد که NPT به طور متوسط معادل ۸.۷٪ از کل زمان عملیاتی دکلها را شامل میشود. به عبارتی، این میزان زمان غیرمولد برابر با ۳۷٬۸۶۶ ساعت و حدود ۳۷۰ میلیون دلار ریسک مالی را به همراه دارد.
علل اصلی زمان غیرمولد
یکی از نکات جالب در مورد NPT، علتهای اصلی آن، به ویژه انتظار برای تجهیزات و قطعات است. در مطالعهای که بر روی چاهی در جنوبغرب ایران انجام شد، ۴۲٪ از زمان غیرمولد ناشی از خرابی تجهیزات یا انتظار برای ابزارهای سطحی گزارش شده است. این بدین معناست که بخشی از زمان و هزینه دکلها نه تنها در اعماق زمین، بلکه در زنجیره تأمین و تعمیرات از بین میرود.
بیشتر بخوانید: GURU Organic Energy: نتایج مالی سهماه سوم ۲۰۲۶ در کانون توجهات
پیامدهای NPT برای صنعت حفاری
سؤال اساسی که در اینجا مطرح میشود این است که دکلهای ایران چه درصدی از زمان غیرمولد را به خاطر عدم دسترسی به قطعات و تجهیزات از دست میدهند؟ شفافسازی این عدد میتواند به درک بهتر هزینههای واقعی افزایش تولید نفت کمک کند. در واقع، بخشی از هزینههای مربوط به افزایش تولید نفت ممکن است به جای سرمایهگذاری در تجهیزات جدید، صرف جلوگیری از هدررفت منابع و زمان در پشت دکلها شود.
در نهایت، تجزیه و تحلیل دقیق NPT و علل آن میتواند به بهبود عملکرد دکلها و کاهش هزینههای عملیاتی منجر شود، و این نیازمند همکاری نزدیک بین تأمینکنندگان تجهیزات، شرکتهای حفاری و نهادهای نظارتی است. توجه به این نکته که هر ساعت از زمان غیرمولد میتواند به معنای هزینههای هنگفت باشد، ضروری است و باید بهطور جدی در برنامهریزیهای آینده صنعت حفاری مد نظر قرار گیرد.
بیشتر بخوانید: کامران حکمتنیا؛ از زندان اوین آزاد شد اما نمیتواند ایران را ترک کند · فرصتهای شگفتانگیز زنجیره تأمین انرژی همجوشی با TypeOne Energy
