آسیا برای حفظ امنیت انرژی خود و جلوگیری از بحرانهای آینده به یک سرمایهگذاری سالانه ۱ تریلیون دلار نیاز دارد. این رقم بر اساس پیشبینیهای جدید، به ویژه در پی افزایش تقاضای انرژی در این منطقه، بهدست آمده است. طبق گزارشهای اخیر، پیشبینی میشود که تقاضای انرژی آسیا تا سال ۲۰۴۰ به ۳۷۰ میلیون ترابایتساعت برسد که این میزان ۱۵ درصد بیشتر از پیشبینیهای سال گذشته است.
عواقب بسته شدن تنگه هرمز
بسته شدن تنگه هرمز در ماه فوریه به دلیل عملیات نظامی ایالات متحده و اسرائیل، تأثیرات عمیقی بر بازار انرژی جهانی داشت. این تنگه که یکی از مهمترین راههای ترابری نفت و گاز جهان محسوب میشود، قبل از وقوع جنگ، روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت و محصولات نفتی را منتقل میکرد. از این مقدار، تقریباً ۸۰ درصد نفت و ۹۰ درصد گاز طبیعی به بازارهای آسیایی اختصاص داشت. این وضعیت باعث شد که کشورهای آسیایی به شدت به دنبال پر کردن این خلأ عرضه باشند.
بیشتر بخوانید: گزارش ADIPEC نشان میدهد ۸۵% رهبران انرژی از جذابیت سرمایهگذاری میگویند
چالشهای زیرساختی و افزایش تقاضا
منطقه جنوب شرق آسیا بهدلیل وابستگی بالای خود به واردات انرژی و ظرفیت پایین برای جذب نوسانات بازار، در وضعیت آسیبپذیری قرار دارد. این امر منجر به اعلام وضعیت اضطراری انرژی در فیلیپین در ماه مارس و اتخاذ تدابیری از جمله rationing انرژی و تغییر به کار از خانه شد. همچنین، با توجه به تغییرات اقلیمی و نیازهای رو به افزایش سرمایش، تقاضا برای انرژی در این منطقه همچنان در حال افزایش است.
در پاسخ به این بحران، بسیاری از کشورهای جنوب شرق آسیا به توسعه انرژیهای تجدیدپذیر روی آوردهاند و شاهد رشد چشمگیری در این زمینه بودهاند. با این حال، توسعه زیرساختهای شبکه و انتقال انرژی به اندازه کافی سرعت نگرفته و این موضوع تهدیدی برای تأمین امنیت انرژی در آینده است. بسیاری از پروژههای تجدیدپذیر به دلیل ناپایداری و ظرفیت ناکافی شبکه متوقف و یا لغو شدهاند.
گزارش اخیر Climate Home News نشان میدهد که "کمبود ظرفیت شبکه و نگهداری ناکافی، عامل اصلی در عدم تحقق پروژههای جدید انرژی پاک در این منطقه است." همچنین، چالشهایی از جمله عدم وضوح در ساختار قراردادهای خرید برق (PPA)، عدم تطابق سیاستهای انرژی با نیازهای سرمایهگذاران و تأخیر در مجوزها و تأسیسات وجود دارد.
با توجه به پیشبینیها، آسیا به ۳۰۰ میلیارد دلار سرمایهگذاری در انرژیهای خورشیدی و بادی تا سال ۲۰۴۰ نیاز دارد. اما پیشبینیها برای مصرف زغالسنگ نیز گسترش یافته و پیشبینی میشود که زغالسنگ همچنان بخشی از ترکیب انرژی آسیا باقی بماند. این در حالی است که تقاضای منطقهای برای زغالسنگ در دهههای آینده به دلیل کاهش مصرف در چین و رشد در هند و جنوب شرق آسیا، به طور کلی ثابت خواهد ماند.
بیشتر بخوانید: گزارش هفتگی بازیافت کشتیهای Athenian Shipbrokers S.A. · هانوا به عنوان شریک کلیدی در احیای صنعت کشتیسازی آمریکا




