گزارش جدیدی از Global Witness نشان میدهد که دولتها به رغم تعهدات اقلیمی، در حال گسترش ظرفیت تولید سوختهای فسیلی هستند. این تناقض در چهار دوره اجلاسهای کاپ۲۸ تا کاپ۳۱ مشهود است، جایی که کشورهای میزبان همزمان در حال افزایش تولید نفت و گاز هستند.
میزبانی امارات و افزایش فعالیتهای ادنوک
اجلاس کاپ۲۸ در سال ۲۰۲۳ در امارات متحده عربی برگزار شد، کشوری که شرکت ملی نفت ابوظبی، ادنوک، در آن زمان به دنبال معاملات بینالمللی نفت و گاز به ارزش تقریبی ۱۰۰ میلیارد دلار بود. این افزایش فعالیتهای معاملاتی در شرایطی صورت گرفت که کشور میزبان مسئولیت هدایت مذاکرات جهانی اقلیم را برعهده داشت.
بیشتر بخوانید: ضرورت تدوین برنامه ۱۰ ساله برای حوضه آبخیز زاگرس توسط عضو شورای هماهنگی
جمهوری آذربایجان و افزایش تولید نفت
یک سال بعد، جمهوری آذربایجان میزبان کاپ۲۹ شد و مدیر اجرایی این اجلاس تلاش کرد از موقعیت خود برای تسهیل گفتوگو درباره قراردادهای جدید نفت و گاز استفاده کند. همزمان، فعالیتهای معاملاتی شرکت ملی نفت آذربایجان در این دوره افزایش یافت.
برزیل و مجوز حفاری در آمازون
در کاپ۳۰، برزیل نیز به عنوان میزبان اجلاس، مجوز حفاری فراساحلی در نزدیکی حوضه آمازون برای شرکت ملی نفت خود، پتروبراس، صادر کرد. این تصمیم بخشی از یک برنامه گستردهتر اکتشاف نفت بود که با هدف افزایش تولید و توسعه منابع جدید انرژی دنبال میشد.
ترکیه و پروژههای بزرگ انرژی
اکنون در سال ۲۰۲۶، ترکیه به همراه استرالیا، میزبان کاپ۳۱ است و بررسیهای انجامشده نشان میدهد که شرکتهای نفت و گاز این دو کشور نیز برنامههایی برای افزایش تولید دارند. شرکت نفت ترکیه، TPAO، پیشبینی میکند که تولید گاز طبیعی خود را از ۸ میلیارد مترمکعب در سال ۲۰۲۵ به بیش از ۲۲ میلیارد مترمکعب در سال ۲۰۳۵ افزایش دهد، که افزایشی نزدیک به سهبرابر است.
برنامههای جهانی TPAO و همکاریهای بینالمللی
علاوه بر این، TPAO پیشبینی میکند که تا سال ۲۰۵۰ از میدانهایی که هنوز توسعه آنها تصویب نشده، بیش از یک میلیارد بشکه معادل نفت تولید کند. آلپارسلان بایراکتار، وزیر انرژی و منابع طبیعی ترکیه، اهدافی برای افزایش تولید طلای سیاه به ۵۰۰ هزار بشکه در روز تا سال ۲۰۲۸ و در نهایت یک میلیون بشکه در روز مطرح کرده است.
استرالیا و برنامههای توسعهای
در استرالیا، شرکتهای وودساید و سانتوس نیز در حال برنامهریزی برای افزایش تولید هستند. برآوردها نشان میدهد که وودساید قصد دارد تولید گاز طبیعی مایعشده خود را تا سال ۲۰۳۲ به حدود ۴۰ میلیون تن در سال برساند و شرکت سانتوس نیز تولید نفت خام خود را تا سال ۲۰۳۵ به حدود ۴۶ میلیون بشکه در سال افزایش خواهد داد.
تناقض در سیاستگذاری انرژی و تعهدات اقلیمی
این الگوهای تکراری و تناقضها در سیاستگذاری نشان میدهد که کشورهای میزبان اجلاسهای اقلیمی همزمان در حال گسترش ظرفیت تولید سوختهای فسیلی هستند. آژانس بینالمللی انرژی و ارزیابیهای علمی سازمان ملل درباره مسیرهای لازم برای محدود کردن گرمایش جهانی به حدود ۱.۵ درجه سانتیگراد هشدار دادهاند که توسعه تولید جدید نفت و گاز با این مسیرها سازگار نیست.
بیشتر بخوانید: خطر آلودگی ناشی از لولههای تخلیه نفتی از طریق مخازن سوخت · سیاست اتحادیه اروپا در مورد حفاری نفتی در قطب نرمتر میشود




