چین به عنوان بزرگ‌ترین واردکننده نفت خام جهان، در پاسخ به شوک نفتی ناشی از بحران خلیج فارس، تدابیری برای مدیریت این بحران اتخاذ کرده است. زونگ‌یوان زویی لیو، پژوهشگر مطالعات چین، در مقاله‌ای به بررسی این رویکرد پرداخته و به نقش پالایشگاه‌ها در این فرآیند اشاره کرده است.
کاهش واردات نفت خام به پایین‌ترین سطح
از ماه فوریه ۲۰۲۳، آژانس بین‌المللی انرژی بزرگ‌ترین اختلال عرضه در تاریخ بازار جهانی نفت را گزارش کرده است. در این مدت، چین که بیش از ۹۰ درصد واردات نفت خام خود را از طریق دریا تأمین می‌کند، واردات خود را به پایین‌ترین سطح نزدیک به یک دهه کاهش داد. این کاهش واردات در ماه ژوئن ۲۰۲۳ به اوج خود رسید و به تدریج در ماه جولای با رویکردی محتاطانه شروع به احیای واردات کرد، هرچند که میزان خرید در ماه‌های اوت و سپتامبر همچنان بسیار پایین‌تر از سطوح پیش از بحران بود.
بیشتر بخوانید: اوپک‌پلاس اهداف تولید نفت خود را برای ماه نوامبر ثابت نگه می‌دارد
استراتژی‌های حفاظتی و کاهش وابستگی به نفت
توانایی چین در تاب‌آوری در برابر فشارهای ناشی از بحران تنگه هرمز نشان‌دهنده تلاش‌های این کشور برای ایجاد عوامل تعدیل‌کننده و ضربه‌گیرهای مختلف است. این تلاش‌ها شامل سازوکارهای حفاظتی و ذخایر احتیاطی بوده است که به کاهش نقاط حساس اقتصادی-اجتماعی ناشی از اختلال در عرضه کمک کرده است.
اگرچه چین کاهش واردات نفت خام را به طور مستقیم اعلام نکرد، اما رهبران این کشور به خوبی درک می‌کنند که شوک عرضه ناشی از وقایع تنگه هرمز می‌تواند چالشی بزرگ برای ثبات کلان‌اقتصادی آنها باشد. اولویت آنها جلوگیری از سرایت افزایش قیمت نفت به رکود تورمی وارداتی است. سیستم صنعتی چین توان تحمل کاهش واردات نفت خام را دارد، اما مقامات اقتصادی به خوبی می‌دانند که اقتصاد متکی بر تقاضای محدود نمی‌تواند افزایش قیمت‌ها به دلیل هزینه‌های نفت را تحمل کند.
در نهایت، پکن با بحران مواجه شد و تلاش کرد تا تأمین نیاز داخلی را در اولویت قرار دهد و هزینه‌های فزاینده را عمدتاً در درون سیستم پالایشگاهی خودش مهار کند. در اوایل ماه مارس، دولت چین صادرات فرآورده‌های پالایش‌شده را محدود کرد تا اطمینان حاصل کند که قادر به تأمین نیازهای داخلی خواهد بود.
بیشتر بخوانید: برنامه تولید نفت اوپک‌پلاس برای ماه آینده بدون تغییر باقی ماند · چین به دنبال تسلط بر بازار باتری‌های حالت جامد تا سال ۲۰۳۰
