محمدرضا شیری، تحلیلگر ارشد صنعت گاز و پتروشیمی، به بررسی وضعیت فعلی و آینده صنعت پتروشیمی در پی جنگ ۴۰روزه پرداخت و سه مسیر اصلی پیش‌روی این صنعت را معرفی کرد. به گفته شیری، استمرار محدودیت‌های حمل‌ونقل تاثیر مستقیم بر زمان و هزینه بازسازی و اجرای پروژه‌های جدید خواهد گذاشت. پروژه‌هایی که در حال حاضر در برنامه شرکت‌ها قرار دارند، عمدتاً از قبل تعریف شده و برخی از تجهیزات آنها نیز به کشور وارد شده است.
سه مسیر پیش‌روی صنعت پتروشیمی
شیری با تفکیک سه مسیر بازسازی واحدهای آسیب‌دیده، اصلاح و ریومپ واحدهای موجود و ادامه طرح‌های توسعه‌ای که پیش از جنگ تعریف شده‌اند، به ظرفیت واقعی صنعت پتروشیمی در عبور از دوره پساجنگ اشاره کرد. او تأکید کرد که این مسیرها به‌ویژه در شرایط فعلی از اهمیت بالایی برخوردارند و نیاز به ارزیابی دقیق از میزان خسارت و نیازهای فنی واحدهای آسیب‌دیده دارد.
بیشتر بخوانید: آفریقای لاتین می‌تواند ظرفیت باد روی خشکی خود را تا ۲۰۳۵ دو برابر کند
تأثیر محدودیت‌های تجاری بر بازسازی
شیری با اشاره به وابستگی تجهیزات پتروشیمی به واردات، اعلام کرد که بخش قابل‌توجهی از تجهیزات موردنیاز این صنعت در داخل کشور تولید می‌شود و بنابراین بازسازی واحدهای آسیب‌دیده به‌طور کامل وابسته به واردات نیست. وی افزود که در مورد تجهیزاتی که امکان تأمین داخلی آنها وجود ندارد، باید فرآیند تأمین از خارج طی شود و این موضوع به شرایط حمل‌ونقل و دسترسی به مسیرهای بین‌المللی بستگی دارد.
وی به تفکیک پروژه‌های بازسازی و طرح‌های توسعه‌ای اشاره کرد و گفت که بخشی از طرح‌های توسعه پتروشیمی، پروژه‌های جدیدی نیستند که بعد از جنگ تعریف شده باشند. سفارش تجهیزات برخی از این پروژه‌ها از قبل گذاشته شده و بخش قابل‌توجهی از تجهیزات نیز به کشور وارد شده است. در این راستا، ادامه این طرح‌ها نباید با تعریف پروژه‌های توسعه جدید در شرایط کنونی یکسان در نظر گرفته شود.
توجه به ریسک‌های امنیتی
شیری در ادامه به بررسی ریسک‌های امنیتی و تأثیر آنها بر تصمیم‌گیری‌های سرمایه‌گذاری پرداخت. وی بر این باور است که در شرایط کنونی، سرمایه‌گذاری باید به گونه‌ای اولویت‌بندی شود که ابتدا ظرفیت‌های آسیب‌دیده بازگردانده شوند و سپس به ایجاد ظرفیت‌های جدید پرداخته شود. این دو تصمیم از نظر اقتصادی تفاوت‌های اساسی دارند و نیاز به تحلیل دقیق‌تری دارند.
شیری همچنین به این نکته اشاره کرد که واقعیت‌های امنیتی می‌توانند به تأسیسات تولیدی و مسیرهای حمل‌ونقل آسیب برسانند و به همین دلیل محاسبات پروژه‌های توسعه تغییر می‌کند. به‌عبارتی، صرف داشتن خوراک یا مزیت انرژی برای توجیه یک سرمایه‌گذاری جدید کافی نیست و سرمایه‌گذاران باید از امکان تأمین و انتقال تجهیزات اطمینان حاصل کنند.
در نهایت، شیری بر اهمیت عبور از نگاه ظرفیت‌محور تأکید کرد و گفت که پروژه‌های جدید باید با دقت بیشتری انتخاب شوند تا همزمان با افزایش ظرفیت، تاب‌آوری در برابر اختلالات نیز ایجاد شود.
بیشتر بخوانید: مدیریت مصرف گاز پایداری شبکه را تضمین می‌کند · فروش ۹.۶ میلیارد دلار دارایی‌های بالادستی نفتی در جنوب شرق آسیا تا سال ۲۰۲۷
