پالایشگاههای نفتی در سطح جهانی با چالشهای فزایندهای مواجه هستند. بر اساس تحقیقات جدید، تخمین زده میشود که یک پنجم از پالایشگاههای نفتی در جهان در معرض خطر بسته شدن قرار دارند، زیرا تقاضای جهانی نفت به اوج خود میرسد و در دهه آینده وارد مرحله کاهش ساختاری میشود.
جزئیات تقاضای جهانی نفت
تقاضای جهانی محصولات پالایش شده هماکنون ۱۰۵ میلیون بشکه در روز است و پیشبینی میشود که تا سال ۲۰۳۲ به ۱۰۸ میلیون بشکه در روز برسد. با این حال، پس از این تاریخ، روند کاهش تقاضا آغاز خواهد شد. در حال حاضر حدود ۲۰ درصد از ظرفیت پالایش جهانی در وضعیتی قرار دارد که در گزارش به عنوان "پلههای رو به پایین" توصیف شده است، که با حاشیههای نقدی عملیاتی منفی یا رو به کاهش مواجه است و ریسک بسته شدن آنها افزایش یافته است.
بیشتر بخوانید: صادرات نفت خام روسیه به بیش از ۳۰ میلیون بشکه رسید
چالشها و فرصتها در صنعت پالایش
صنعت پالایش با فشارهایی جدید و متفاوت از گذشته مواجه است. آلن گلدیر، معاون ارشد پالایش، شیمیایی و بازارهای نفتی در Wood Mackenzie، عنوان کرده است که این فشارها نه تنها از نظر شدت، بلکه از نظر نوع نیز متفاوت هستند. برای نخستین بار، صنعت با کاهش پایدار در تقاضای بازار نهایی مواجه است. مقیاس، پیچیدگی و موقعیت جغرافیایی مشخص میکند که کدام داراییها گزینههای واقعی برای سازگاری دارند. برای آنهایی که فاقد مزایای ساختاری هستند، عدم وجود یک برنامه معتبر برای سازگاری، تصمیمی برای عدم اقدام است.
این روند کاهش تقاضا یکسان نیست و سوختهای بنزینی به شدت تحت فشار قرار دارند، در حالی که دیزل، گازوئیل و سوخت جت در برابر این تغییرات مقاومتر هستند. همچنین، محصولات ویژهای نظیر روانکنندهها و قیر تا حدی از این تغییرات مصون هستند، زیرا جایگزینهای مبتنی بر بیو برای آنها هنوز به مقیاس نرسیده است.
تأثیرات و استراتژیها برای سازگاری
حاشیههای بالای پالایش که ناشی از تنشهای منطقهای و آسیب به پالایشگاههای روسی هستند، پس از پایان این تنشها به سطوح معمولی باز خواهند گشت. حاشیههای پالایش به واسطه شکافهای قیمتی تعیین میشوند و نه قیمت نفت، و میانگینهای بلندمدت حاشیهها در این صنعت به طور قابل توجهی پایین است. این صنعت بازده کمتری نسبت به عملیات بالادستی تولید میکند، که دسترسی به سرمایهگذاری مورد نیاز برای سازگاری را در زمان نیاز دشوارتر میکند.
استراتژیهای مختلفی برای سازگاری شناسایی شده است، هرچند که هزینههای بالای سرمایه و عدم قطعیت بازار، اجرای بسیاری از آنها را دشوار میسازد. ادغام پتروشیمی، مسیر اصلی برای سایتهای بزرگ و پیچیده است که میتواند LPG و نفتای تولیدی را به اولفینها، آروماتیکها و پلیمرها هدایت کند. همچنین، تبدیل بیو و چرخشی، تولید دیزل تجدیدپذیر و سوختهای هوایی پایدار از روغن سرخکردنی استفاده شده و پلاستیکهای بازیافتی را مناسب پالایشگاههای ساحلی اتحادیه اروپا میکند.
آیندهای دوگانه برای صنعت پالایش
محصولات نفتی برای چند دهه دیگر مرکزی برای اقتصاد جهانی باقی خواهند ماند و پالایشگاههای با موقعیت مناسب آیندهای قابل دوام خواهند داشت. شکل بلندمدت این صنعت به دو دسته تقسیم میشود: پارکهای انرژی و مولکولی یکپارچه که سوخت، پتروشیمی و محصولات ویژه تولید میکنند و در طرف دیگر، تبدیل پایانهای، تغییر کاربری یا بسته شدن. برای سرمایهگذاران و مالکان دارایی، سوال این است که آیا پالایشگاه تحت فشار قرار خواهد گرفت یا خیر، بلکه آیا نوع، موقعیت و ساختار مالکیت آن ابزارهای لازم برای سازگاری را به آن میدهد.
بیشتر بخوانید: کاهش قیمت نفت با وجود تشدید تنشها میان آمریکا و ایران · کاهش قیمت نفت به دلیل نگرانی از مازاد عرضه جهانی




