کره جنوبی در حال تسریع توسعه کشتی‌های مجهز به راکتورهای کوچک (SMR) است و این تحولات نیاز به ایجاد استانداردهای بین‌المللی جدید را به شدت نمایان می‌سازد. قوانین موجود ایمنی هسته‌ای عمدتاً بر روی نیروگاه‌های هسته‌ای زمینی تمرکز دارند و قوانین دریایی مرتبط با کشتی‌های معمولی، شکاف‌هایی را برای "کشتی‌هایی که راکتور حمل می‌کنند" ایجاد کرده‌اند که استانداردهای لازم برای آن‌ها به طور کامل مشخص نیست.
پیشرفت‌های صنعتی و چالش‌های قانونی
بر اساس اطلاعات ارائه‌شده در یک همایش برگزارشده در ۳۰ سپتامبر توسط مؤسسه آمریکایی حمل‌ونقل (ABS) و دفاتر پارک جونگ از حزب دموکراتیک کره و لی هئون-سئونگ از حزب قدرت مردم، قوانین بین‌المللی فعلی برای راکتورهای دریایی به شدت قدیمی هستند. برای اینکه کشتی‌های حامل SMR نسل بعدی بتوانند به بندرهای سراسر جهان مراجعه کنند، به استانداردهایی نیاز است که نه تنها ایمنی راکتور را در بر گیرد بلکه حوادث دریایی مانند برخورد و زمین‌گیر شدن، ورود به بندر و پاسخ به شرایط اضطراری را نیز شامل شود.
بیشتر بخوانید: حجت اسماعیل‌زاده مدیرعامل صندوق حمایت از صنایع پیشرفته شد
در واقع، کد هسته‌ای بین‌المللی دریایی (IMO) برای کشتی‌های تجاری هسته‌ای در سال ۱۹۸۱ تصویب شده و به دلیل عدم انعکاس مفاهیم ایمنی هسته‌ای مدرن مورد انتقاد قرار گرفته است. الزامات مرتبط با کنوانسیون بین‌المللی ایمنی زندگی در دریا (SOLAS) نیز بر اساس راکتورهای تحت فشار معمولی (PWR) تهیه شده است، که کاربرد فناوری‌های نسل جدید راکتور مانند راکتورهای نمکی ذوب دریایی (MSR) را محدود می‌کند.
توسعه راکتورهای دریایی و نیاز به قوانین جدید
صنعت کشتی‌سازی در حال شتاب دادن به توسعه است، اما قوانین بین‌المللی هنوز در حال "تعمیر و نگهداری" هستند. صنعت کشتی‌سازی کره جنوبی در حال حاضر در حال توسعه کشتی‌هایی است که از فناوری‌های راکتور نسل بعدی استفاده می‌کنند. مؤسسه تحقیقات انرژی هسته‌ای کره (KAERI) و سامسونگ سنگین در حال توسعه یک کشتی حامل LNG با ظرفیت ۱۷۴,۰۰۰ متر مکعب بر اساس یک MSR دریایی هستند، و HD Korea Shipbuilding & Offshore Engineering طراحی یک کشتی کانتینری هسته‌ای مجهز به SMR را انجام داده و در اکتبر سال گذشته تأیید اصولی از DNV را کسب کرده است.
راکتورهای دریایی MSR با هدف عدم نیاز به سوخت‌گیری هسته‌ای به مدت حدود ۲۵ سال توسعه می‌یابند. برنامه‌هایی نیز در دست است تا آن‌ها به کشتی‌های LNG، کشتی‌های کانتینری و یخ‌شکن‌ها اعمال شود. صنعت انتظار دارد که از طریق هزینه‌های سوخت پایدار و کاهش هزینه‌های کربن، به قابلیت اقتصادی دست یابد. اما در مقایسه با سرعت توسعه فناوری، قوانین بین‌المللی برای تأیید ایمنی راکتورهای جدید هنوز در حال بازنگری هستند.
جامعه جهانی نیز شروع به بازنگری قوانین مرتبط کرده است. IMO در حال اصلاح کد هسته‌ای برای رفع محدودیت‌های آن است تا خود را به فناوری‌های خاص راکتور محدود نکند. هدف این است که کد اصلاح‌شده در سال ۲۰۳۰ تصویب شود. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) نیز برنامه ATLAS را در آگوست راه‌اندازی کرده است تا چارچوب‌های نظارتی و ایمنی بین‌المللی برای انرژی هسته‌ای دریایی را مورد بحث قرار دهد.
صنعت و کارشناسان بر این باورند که دولت و شرکت‌های کره‌ای باید به طور فعال در شکل‌گیری قوانین بین‌المللی مشارکت کنند. لی دونگ-هیوک، مدیر برنامه در شورای ملی علم و فناوری (NST) پیشنهاد کرد که "شکل‌گیری قوانین بین‌المللی در نهادهایی مانند IMO و IAEA" بخشی از استراتژی K-moonshot برای ساخت اکوسیستم صنعتی SMR دریایی باشد. مشارکت فعال در شکل‌گیری قوانین بین‌المللی یکی از ارکان این استراتژی برای ساخت اکوسیستم صنعتی است.
جانگ مین-یونگ، پژوهشگر در مؤسسه تحقیقاتی قانون‌گذاری کره (KLRI)، اظهار داشت: "معیارهای صدور مجوز و مقررات ایمنی نباید نتایج تحقیقات و توسعه باشند بلکه باید راهنماهایی باشند که تحقیقات و توسعه را هدایت کنند." او افزود: "فقط اگر به عنوان قانون‌گذار پیش برویم، می‌توانیم برتری فناوری را حفظ کنیم و محیط نظارتی بین‌المللی مناسبی برای صنعت خود ایجاد کنیم."
کیم جونگ-وون، رئیس یک گروه در سامسونگ سنگین، نمونه خارجی "راهرو صورتی" را معرفی کرد و به نیاز به برقراری سیستم‌هایی مانند مجوزهای بندر، رویه‌های نظارتی و چارچوب‌های پاسخ به شرایط اضطراری برای عملیات تجاری کشتی‌های هسته‌ای اشاره کرد. جون هیو-بونگی، رئیس بخش دریای دور شرق در ABS، نیز گفت: "اعمال استانداردهایی که بر اساس راکتورهای تحت فشار معمولی تهیه شده‌اند به طور مستقیم بر روی راکتورهای نسل چهارم دشوار است" و خاطرنشان کرد که نیاز به بررسی گسترده‌ای برای کاربرد دریایی وجود دارد.
بیشتر بخوانید: کسب ۷ نشان افتخار توسط تیم ملی مهارت ایران با حمایت تاپیکو و نفت ستاره · لی جاe میونگ همکاری در ساخت کشتی با ترامپ را در نیویورک مطرح کرد
