نیکول پاشینیان، نخست‌وزیر ارمنستان، در یک تغییر استراتژیک در سیاست‌های هسته‌ای کشورش، اعلام کرده است که ارمنستان به دنبال توسعه همکاری‌های هسته‌ای با روسیه خواهد بود. این تغییر رویکرد به دنبال تنش‌های فزاینده با غرب و به ویژه کشورهای عضو ناتو اتفاق افتاده است.
زمینه‌های تغییر در سیاست هسته‌ای ارمنستان
ارمنستان به عنوان یک کشور کوچک در قفقاز جنوبی، در تاریخ معاصر خود همواره تحت تأثیر فشارهای سیاسی و نظامی از سوی همسایگان خود بوده است. با توجه به این فشارها، ارمنستان به دنبال تقویت همکاری‌های خود با مسکو به عنوان تنها حامی استراتژیک خود در منطقه است. این تغییر رویکرد می‌تواند به معنی افزایش سرمایه‌گذاری‌های روسی در بخش هسته‌ای ارمنستان باشد، که پیشتر نیز از تأسیسات هسته‌ای فعال برخوردار بوده است.
بیشتر بخوانید: زلنسکی تهدید به حمله به پالایشگاه‌های نفت روسیه کرد
پیامدهای تغییر رویکرد هسته‌ای
این تغییر در سیاست هسته‌ای می‌تواند بر روابط ارمنستان با کشورهای غربی تأثیر بگذارد. پاشینیان در بیانیه‌ای اعلام کرده است که این همکاری‌ها نه تنها به تقویت امنیت ملی ارمنستان کمک می‌کند بلکه می‌تواند به جذب سرمایه‌گذاری‌های خارجی نیز منجر شود. با این حال، این اقدام ممکن است باعث افزایش نگرانی‌ها در بین کشورهای غربی شود که نگران افزایش نفوذ روسیه در قفقاز هستند.
در حال حاضر، ارمنستان تنها دارای یک نیروگاه هسته‌ای به نام «مِتسَمُر» است که ظرفیت تولید ۴۰۰ مگاوات برق را دارد. این نیروگاه به دلیل سن بالای آن و نیاز به به‌روزرسانی، همواره در کانون توجه قرار داشته است. تغییر رویکرد هسته‌ای می‌تواند به افزایش هزینه‌های امنیتی و نظامی ارمنستان منجر شود و همچنین ممکن است تأثیراتی بر پروژه‌های اقتصادی و تجاری این کشور داشته باشد.
در نهایت، این تحولات نشان‌دهنده‌ی یک تغییر عمده در سیاست‌های خارجی ارمنستان به سمت شرق و به ویژه روسیه است. با توجه به شرایط کنونی و تنش‌های جهانی، این تصمیم می‌تواند به عنوان یک اقدام استراتژیک برای حفظ منافع ملی ارمنستان تلقی شود.
بیشتر بخوانید: گسترش همکاری Veson Nautical و Marcura برای بهینه‌سازی مدیریت دمرج · مسعود پزشکیان و ولادیمیر پوتین بر تقویت همکاری‌های انرژی تأکید کردند
