گرینلند بهزودی محدودیتهایی برای سیستمهای تصفیه گازهای اگزوز (EGCS) که به عنوان «اسکرابرها» نیز شناخته میشوند، از سال ۲۰۲۷ معرفی خواهد کرد. این اقدام، حفاظت از محیط زیست دریایی حساس در نواحی قطبی را هدف قرار میدهد، اما سوالاتی را در مورد ارزیابیهای علمی و ریسکهای شناساییشده توسط گرینلند به وجود آورده است.
سوالات درباره ارزیابیهای علمی
در حالی که گرینلند بر اهمیت حفاظت از محیط زیست تأکید میکند، هنوز بهوضوح مشخص نشده است که چه ریسکی از سیستمهای EGCS در آبهای این کشور شناسایی شده و این ارزیابی چگونه انجام شده است. سازمان بینالمللی دریانوردی (IMO) روشهایی را برای ارزیابی ریسکهای محلی ارائه داده است که شامل محیط دریافتکننده، ترکیب تخلیه و سمیت اکولوژیکی میشود. اگر گرینلند ارزیابیای برای پشتیبانی از محدودیتهای خود انجام داده، باید آن را منتشر کند. در غیر این صورت، پایهگذاری این محدودیتها بدون ارزیابیهای علمی معتبر نشاندهنده عدم وجود شواهد کافی است.
بیشتر بخوانید: افزایش ۲۷.۸۳ درصدی جریمههای آلودگی زیستمحیطی در آبهای ترکیه از ژانویه ۲۰۲۷
عواقب و تغییرات در قوانین بینالمللی
برنامههای گرینلند شامل گسترش محدودیتها به دریاهای سرزمینی و افزودن سیستمهای بسته و هیبریدی از سال ۲۰۲۹ میشود. اپراتورها حق دارند بدانند که این محدودیتها بر چه اساسی قرار دارند و هر فاز به چه ریسکی پاسخ میدهد. درخواست برای ممنوعیت جهانی EGCS از سوی IMO، در واقع تقاضایی برای تغییر در قوانین بینالمللی است. متأسفانه، گرینلند تنها نیست و اکثر کشورهایی که محدودیتهای EGCS دارند، ارزیابیهای هماهنگ با IMO انجام ندادهاند. این تصمیمات بهنظر میرسد تنها بر مبنای علم شناختهشده نباشند.
تجزیه و تحلیلهای اخیر نشان میدهند که سیستمهای EGCS میتوانند به طور چشمگیری ذرات معلق، PAHs و فلزات را در گازهای خروجی کاهش دهند. این موضوع بهویژه در نزدیکی سواحل و بنادر اهمیت دارد. از سوی دیگر، مواد مشابهی که در تخلیههای EGCS یافت میشوند، در گازهای خروجی کشتیهای غیر EGCS نیز وجود دارند. بنابراین، پیشنهادهایی مانند کریدور سبز Nuuk-Reykjavik که به MGO متکی است، نمیتواند یک گزینه بدون تأثیر باشد. بررسیهای به عمل آمده نشان میدهد که تصفیه MGO میتواند منجر به افزایش ۱۰ تا ۲۵ درصدی در انتشار CO۲ در طول چرخه زندگی شود.
با توجه به این مسائل، ارزیابیها باید مسیرهای کامل سوخت را مقایسه کنند، نه اینکه فقط تخلیهای مشهود را با گزینهای که فرض میشود هیچ تأثیری ندارد، مقایسه کنند. در نهایت، بهنظر میرسد که محدودیتهای اعلامشده قبل از هرگونه ارزیابی از سیستمهای EGCS در آبهای گرینلند، یک اقدام غافلگیرکننده خواهد بود.
بیشتر بخوانید: IMarEST موانع دستیابی به اهداف کربن صفر را شناسایی کرد · جامائیکا کمپین خود را برای عضویت در شورای IMO آغاز کرد




